30 του Γενάρη 1933: η άνοδος του Χίτλερ στην εξουσία

Έχω την αίσθηση ότι θα πυκνώσουν τα δημοσιεύματα  από κινηματικούς  συντρόφους μέσα  στο   Σύριζα που θα επιδιώξουν είτε με αναφορές στο ιστορικό παρελθόν  είτε στο σήμερα να  εκβιάσουν το σύρσιμο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και της αναρχίας σε μια πολιτική σύμπλευσης  με το σύριζα  στο όνομα   της   ανόδου  του φασισμού . 

Τα διδάγματα από τη μεγάλη «σκοτεινή στιγμή» του κομμουνιστικού κινήματος και της Αριστεράς και οι «προειδοποιήσεις» της για το σήμερα. 

Σε συνθήκες μιας μεγάλης πολιτικής νίκης και ευφορίας του λαϊκού παράγοντα, είναι κάπως άχαρο να μιλάς για τις σκοτεινές στιγμές του κινήματος και της παγκόσμιας ιστορίας. Ίσως, όμως, παρά την ανάγκη για γενναιόδωρη απόλαυση της νίκης, να είναι σε κάποιο βαθμό και αναγκαίο. Μια από τις σκοτεινότερες στιγμές σε βάρος του εργατικού κινήματος υπήρξε η 30ή Ιανουαρίου 1933, η μέρα όπου σε συνθήκες βαθιάς πολιτικής κρίσης και μεγάλης ανασφάλειας της γερμανικής αστικής τάξης λόγω της κοινωνικής κατάρρευσης της Γερμανίας μέσα από την οικονομική κρίση του 1929 και του κινδύνου επιστροφής των «ερυθρών», το κεφάλαιο και οι πολιτικοί/οικονομικοί του εκπρόσωποι παρέδωσαν την κυβερνητική εξουσία και τον έλεγχο πάνω στον κρατικό μηχανισμό στο ναζιστικό κόμμα και προσωπικά στον Αδόλφο Χίτλερ.

Η εξέγερση κατά των φόρων και η επιβολή λαϊκής εξουσίας στο Ηράκλειο, στις 29 Ιανουαρίου 1928

Η εξέγερση κατά της βαριάς φορολογίας, λόγω των δανείων που πήρε η τότε πολυκομματική κυβέρνηση Ζαΐμη και η αποκήρυξη βουλευτών και νομάρχη. Χιλιάδες κάτοικοι από τα χωριά του Μαλεβιζίου και άλλες περιοχές μπήκαν στην πόλη κρατώντας κορμούς δένδρων αντί για όπλα

 Του Αλέκου Α. Ανδρικάκη andrikakisalekos@gmail.com
Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, πριν 87 χρόνια, όταν στο Ηράκλειο επιβλήθηκε η λαϊκή εξουσία! Με πραγματικούς όρους και όχι μεταφορικά! Κυριακή 29 Ιανουαρίου 1928 οι αγρότες των γύρω περιοχών κατέλαβαν την πόλη, στην πραγματικότητα κατέλυσαν την εξουσία της κυβέρνησης και του νομάρχη, αποκήρυξαν τους βουλευτές και απαίτησαν να σταματήσει η επιβολή της άγριας φορολογίας σε βάρος του λαού. Η πραγματικότητα στην πόλη άλλαξε για μερικές ημέρες και οι δρόμοι θύμιζαν μια πραγματική επαναστατική κατάσταση.

Τσόμσκι: Το έγκλημα στη Charlie Hebdo, θυμίζει Βελιγράδι

 

Noam Chomsky

Ο κόσμος αντέδρασε με τρόμο απέναντι στη δολοφονική επίθεση στη γαλλική σατιρική εφημερίδα Charlie Hebdo. Στους New York Times, ο βετεράνος Ευρωπαίος ανταποκριτής, Steven Erlanger, περιέγραψε με γλαφυρότητα τον άμεσο αντίκτυπο, αυτό που πολλοί αποκαλούν «11η Σεπτεμβρίου της Γαλλίας», ως «μια μέρα με σειρήνες, ελικόπτερα στον αέρα και ξέφρενα δελτία ειδήσεων, με τις αστυνομικές προστατευτικές ταινίες και τα ανήσυχα πλήθη, με το αίμα και τον τρόμο μέσα και γύρω από το Παρίσι». Η τεράστια διεθνής κατακραυγή συνοδεύτηκε από μια αντανάκλαση των βαθύτερων αιτιών που οδήγησαν σε αυτή την ωμότητα. «Δεν είναι λίγοι εκείνοι που διαβλέπουν μια Μάχη μεταξύ Πολιτισμών», έγραφε ο τίτλος ενός άρθρου στους New York Times.

Η αντίδραση και η αποστροφή για το έγκλημα που συντελέστηκε είναι δικαιολογημένη, καθώς είναι η αναζήτηση των βαθύτερων αιτιών, εφόσον έχουμε σταθερά κατά νου ορισμένες αρχές. Η αντίδραση έπρεπε να είναι απολύτως ανεξάρτητη από το τι πιστεύει κανείς για την εφημερίδα και για το τι προϊόν παράγει. Το παθιασμένο και πανταχού παρόν σύνθημα «Je Suis Charlie» αλλά και όλα τα παρόμοια με αυτό, δεν θα πρέπει ούτε κατά διάνοια να υπαινίσσονται οποιαδήποτε ταύτιση με το εν λόγω περιοδικό, τουλάχιστον ως προς το πλαίσιο της υπεράσπισης της ελευθερίας του λόγου. Αντίθετα, θα έπρεπε να εκφράζουν την υπεράσπιση του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης ασχέτως του τι πιστεύει κανείς για τα περιεχόμενα, ακόμη κι αν αυτά θεωρούνται μισητά κι αχρεία.
Ο Erlanger περιγράφει ζωηρά τη σκηνή της φρίκης.