Περί χωρητικότητας…

Αγαπητοί αναγνώστες,

Είμαι δάσκαλος και έχω τη θέση διευθυντή σχολείου. Παράλληλα έχω την τύχη να βρίσκομαι στα θρανία για 40 περίπου χρόνια. Πότε με την ιδιότητα του εκπαιδευτικού, πότε με την ιδιότητα του εκπαιδευόμενου και πότε και με τις δυο παράλληλα.

Έχω διδάξει και διδαχθεί σε όλων των ειδών τα σχολικά κτήρια. Και σε αυτά τα υπέροχα νεοκλασικά που κατασκευάστηκαν ενάμιση αιώνες πριν, και σε κτήρια της δεκαετίας του 60, και σε άλλα της δεκαετίας του 90, που μάλιστα λόγω κακοτεχνιών των εργολάβων δεν κατάφεραν να τα βγάλουν πέρα με το σεισμό, αλλά και στου τελευταίου τύπου εκπαιδευτικά διδακτήρια, τις περίφημες  προκατασκευασμένες, μεταλλικές κατασκευές που ονομάζουμε “προκάτ” και που αποδείχτηκαν ως το πιο «διαδεδομένο», «σύγχρονο», «επίτευγμα» της σημερινής ελληνικής εκπαίδευσης.

Μετά από τόσο χρόνια δάσκαλος η πολιτεία αποφάσισε να με ρωτήσει για το χώρο του διδακτηρίου. Όχι για την παλαιότητά του, όχι για την ακουστική του, όχι για το αν λειτουργεί σωστά η ηλεκτρική εγκατάσταση ή αν έχουν καταφέρει να επιβιώσουν τα σώματα θέρμανσης. Αν βουλώνουν οι απαράδεκτες υδρορροές, αν κλείνουν οι πόρτες, αν διαλύονται τα πόμολα και τα μεταλλικά στόρια (παρεμπιπτόντως δεν έχουν προβλεφθεί κουρτίνες για την καλύτερη ακουστική ή για να αναβαθμιστεί αισθητικά αλλά και παιδαγωγικά ο χώρος) και φυσικά όχι για την υγιεινή του η οποία δεν είναι κατάλληλη ούτε για άλλου είδους θηλαστικά, μια και τα κτήρια δεν ανασαίνουν και δεν μπορούν να καθαριστούν επαρκώς.

Φυσικά δεν ρωτήθηκα ούτε για τον εξωτερικό τους χώρο, ούτε για το που είναι χτισμένα ούτε για το θέμα της λάσπης και του νερού αλλά ούτε και της αποχέτευσης των όμβριων.

Με ρώτησαν όμως για τη χωρητικότητα τους. Προσέξτε με αγαπητοί μου, όχι για τα τετραγωνικά τους, αλλά για το πόσους μαθητές μπορούμε να στοιβάξουμε (συγγνώμη) να τοποθετήσουμε για να διδαχθούν σε αυτές.

Και με ρώτησαν επίσημα, μέσω της βάσης δεδομένων του προγράμματος Survey όπου γίνεται η επίσημη καταγραφή της κατάστασης στην εκπαίδευση σε πανελλήνιο επίπεδο.

Επειδή όμως στις οδηγίες συμπλήρωσης αναφέρεται ότι για κάθε μαθητή προβλέπεται από τον κανονισμό 1,5 τ.μ., θα ήθελα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου μαζί σας.

Οι αίθουσες προκάτ είναι περίπου 22 τ.μ. Άρα 22:1,5 = 16 μαθητές περίπου. Κάτι που έχουν ήδη συμπληρώσει οι περισσότεροι διευθυντές. Έτσι είμαστε «σύννομοι» και δεν έχουμε ξεφύγει από τον προβλεπόμενο κανονισμό. Μπράβο μας!

Βέβαια το 1,5 τμ είναι βάσει ερευνών και δεν μπορώ να αμφισβητήσω την αγγλοσαξονική μεθοδικότητα, ακρίβεια και οργάνωση. Διερευνώντας μάλιστα προηγούμενα επιτεύγματα στο λίγο παλαιότερο παρελθόν αυτών των ερευνητών για την κατανομή ατόμων στο χώρο (μπορείτε μάλιστα να το κάνετε κι εσείς διερευνώντας στο διαδίκτυο με λέξεις κλειδιά όπως χωρητικότητα, χώρος ανά άτομο κλπ) βρέθηκα μπροστά και σε άλλους παρόμοιους κανονισμούς κατανομής ατόμων όπως για παράδειγμα στο πώς ήταν σχεδιασμένα τα βρετανικά δουλεμπορικά πλοία  σύμφωνα με τους κανονισμούς (βλέπε εικόνες 1 & 2).

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ ΖΩΓΡΑΦΟΙ: ΟΤΟ ΝΤΙΞ

ΟΤΟ ΝΤΙΞ

(1891-1969)

Σπούδασε ζωγραφική στη Δρέσδη και αρχικά τον κέρδισε ο ρεαλισμός.

Η έκκρηξη όμως του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου και οι τρομερές

εμπειρίες του από τα πολύνεκρα πεδία των χαρακωμάτων

σημάδεψαν ανεξίτηλα τον ψυχικό του κόσμο.

Μετά τον πόλεμο συνέχισε τις σπουδές του στη Δρέσδη και στο 

Ντίσελντορφ ασχολούμενος κυρίως με κολάζ και χαρακτικά

αντιπολεμικού περιεχομένου.

Από το 1925  στράφηκε προς τον κοινωνικό ρεαλισμό

( Νέα Αντικειμενικότητα), ζωγραφίζοντας άτομα

 του περιθωρίου, θύματα της μεταπολεμικής πραγματικότητας,

όπως πόρνες, ζητιάνους και αναπήρους, αλλά και απωθητικούς

τύπους της νεοπλουτίστικης μπουρζουαζίας.

Η βίαιη και καταλυτική κριτική της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης

συνέβαλε , μαζί με την εχθρότητα πλείστων όσων αριστερών

διανοουμένων, στη συντόμευση του βίου της και την άνοδο

του Χίτλερ στην εξουσία.

Ο Ντίξ υπήρξε ένα από τα πρώτα θύματα της ναζιστικής λαίλαπας

κατά των προοδευτικών καλλιτεχνών και διανοουμένων. Απολύθηκε

από τη θέση του ως καθηγητής και τα έργα του καταδικάστηκαν

ως έκφυλα. Αντίθετα με άλλους καλλιτέχνες, ο Ντιξ έμεινε στη

Γερμανία, σηκώνοντας το σταυρό του μαρτυρίου εξαιτίας των

αλλεπάλληλων διώξεων εκ μέρους της Γκεστάπο.

Προκειμένου να επιβιώσει, αναγκάστηκε να στραφεί προς 

το ρομαντισμό και τη θρησκευτική τέχνη.

Τα μεταπολεμικά χρόνια ασχολήθηκε με πίνακες 

εξπρεσιονιστικής τεχνοτροπίας.

Για  τον ζωγραφο  μπορειτε  να  διαβασετε περισσοτερα   εδω

Independent: Η Χρυσή Αυγή εισβάλει στα σχολεία

«Την περασμένη Πέμπτη το βράδυ, επτά έφηβοι σε μια κεντρική πόλη της Ελλάδας, τη Λάρισα, αποφάσισαν να «διασκεδάσουν». Οπλισμένοι με πέτρες και ξύλινα ρόπαλα, η ομάδα των 15χρονων επιτέθηκε στο κατάστημα ενός Πακιστανού». Τα παραπάνω αποτελούν τον πρόλογο ενός ρεπορτάζ της Independet για τη Χρυσή Αυγή και την εισβολή της στα ελληνικά σχολεία με τίτλο «Πως η Χρυσή Αυγή δημιουργεί την επόμενη γενιά».
Οι επιθέσεις από παιδιά είναι σπάνιες ωστόσο εκφράζονται οι φόβοι πως η αντιμεταναστευτική ρητορική και η βία ριζώνει σταδιακά στο μυαλό των νέων, αναφέρει η Independent, και συνεχίζει: «η Χρυσή Αυγή επιχειρεί να αξιοποιήσει τη δυσαρέσκεια των νέων και να κερδίσει μελλοντικούς ψηφοφόρους». Η δημοσιογράφος της Independent Nathalie Savaricas σε έρευνά της διαπίστωσε ότι «το νεοφασιστικό κόμμα κερδίζει έδαφος στους νέους, διαδίδοντας επιθετικά τα ρατσιστικά της μηνύματα μέσω των κοινωνικών δικτύων, των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των χώρων που συγκεντρώνονται νέοι».
Περισσότεροι από πενήντα καθηγητές, γονείς και έφηβοι μαθητές από σχολεία της Αθήνας σε συνέντευξή τους στην Independent συμφωνούν πως το νεοναζιστικό κόμμα γίνεται μόδα σταδιακά, ενώ πριν από τρία χρόνια ήταν ελάχιστα γνωστό στους εν λόγω χώρους. «Σχετίζεται με το χαρακτηριστικό της ζωτικότητας», αναφέρει η Βασιλική Γεωργιάδου, καθηγήτρια του Πάντειο Πανεπιστήμιου, σημειώνοντας πως «η Χρυσή Αυγή απορρίπτει τη νεοναζιστική ετικέτα και αντ’ αυτού παίζει το χαρτί του εθνικισμού χρησιμοποιώντας την αρχαία ελληνική ιστορία για πέπλο, ώστε να κρύψει την πραγματική της ταυτότητα: Είναι οπαδοί του Χίτλερ». 
Ο δεκαεξάχρονος Σταύρος προέρχεται από μια οικογένεια Αριστερών, η μητέρα του υποστηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο ο ίδιος συντάχθηκε με τη Χρυσή Αυγή, όπως αναφέρει η Independent τονίζοντας πως ο μαθητής παραδέχεται πως έχει πετάξει πέτρες σε σπίτια Πακιστανών. «Το έκανα για να μάθουν να σέβονται τη χώρα μας, γιατί αγαπώ την Ελλάδα. Τα παιδιά της Χρυσής Αυγής δεν είναι δολοφόνοι αλλά άνθρωποι που ανησυχούν πως δεν θα βρουν δουλειά εξαιτίας όλων αυτών των παράνομων μεταναστών», δήλωσε στην Independent.
«Οι Χρυσαυγίτες δεν είναι νεοναζί», αναφέρει η 16χρονη Ευδοξία και υποστηρίζει πως «όσοι επιμένουν στο αντίθετο τότε πολύ απλά δεν ξέρουν την αλήθεια». Η 16χρονη δηλώνει ανησυχία για το μέλλον της. «Η Χρυσή Αυγή προσπαθεί να δώσει λύσεις στις δύσκολες στιγμές σε αντίθεση με τα άλλα κόμματα». Η Independent επισημαίνει το «ζορό στυλ» της Χρυσής Αυγής, όπως της το παρουσίασε και η 16χρονη μαθήτρια, το οποίο όπως είπε την γοητεύει ενώ ανέφερε επίσης πως κάποιοι  μετανάστες έκλεψαν τον ξάδερφό της.
Στο ρεπορτάζ επισημαίνεται πως τα γυμναστήρια, οι σχολές πολεμικών τεχνών και οι οπαδικοί σύνδεσμοι αποτελούν πρόσφορο έδαφος για στρατολόγηση από τη Χρυσή Αυγή. Ο Γιάννης Βουλδής, βουλευτής της Χρυσής Αυγής και επικεφαλής  του κλάδου νεολαίας του κόμματος, συμφώνησε να δεχθεί τον Independent στα γραφεία τους, αρνήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με τις δραστηριότητές τους, λέγοντας μόνο ότι: «Προς το παρόν υπάρχει απόφαση να μην μιλάμε στον Τύπο». 
«Το πρόβλημα για τους εκπαιδευτικούς κ.α. είναι πως να αντιμετωπίσουν την άνοδο των ακροδεξιών. Ένα πολιτικό κόμμα που προσπαθεί να στρατολογήσει νέα μέλη δεν είναι παράνομο και η Χρυσή Αυγή δεν είναι πλέον ένα περιθωριακό κίνημα», σχολιάζει η Independent.
Η ρατσιστική και νεοναζιστική νοοτροπία εξαπλώνεται και στους τοίχους των σχολείων όπου μπορείς να δεις πλήθος από graffiti με ελληνικές σημαίες, εθνικιστικά συνθήματα και σύμβολα που θυμίζουν αγκυλωτούς σταυρούς. Ο 12χρονος Νικηφόρος δηλώνει χαρακτηριστικά για την κατάσταση που επικρατεί στα σχολεία πως «Έχουμε γίνει Age of Empires» κάνοντας αναφορά στο ηλεκτρονικό παιχνίδι στρατηγικής που σχετίζεται με τη σύγκρουση διαφορετικών πολιτισμών-αυτοκρατοριών στην ιστορία.
Από την πλευρά του ο 17χρονος Ερνέστο, αλβανικής καταγωγής, είδε να χάνει ένα φίλο. Με τον Κώστα, γράφει η Independent, είχαν μοιραστεί φαγητό, γνώριζαν μαζί κοπέλες και έπαιζαν ποδόσφαιρο. Ωστόσο πριν από λίγο καιρό ο Κώστας άρχισε να κάνει παρέα με Χρυσαυγίτες. «Αισθάνθηκε διαφορετικός με την παρέα τους. Όλοι τους φοβόντουσαν. Μισούσαν τους μετανάστες και είχαν μάθει ακόμα και τα σκυλιά τους να γαβγίζουν στους Αφρικανούς. Ήταν τρελό», δηλώνει ο Ερνέστο.
Περίπου 50 δάσκαλοι έστησαν το εκπαιδευτικό αντιφασιστικό μέτωπο, για να να ασχοληθούν με την άνοδο του ακροδεξιού εξτρεμισμού, αλλά και με τις βαθιές περικοπές στον προϋπολογισμό για την εκπαίδευση, καθώς υπάρχουν λίγοι πόροι για να τους βοηθούν να κερδίσουν τη σκληρή μάχη για τα μυαλά των νέων. Έννοιες όπως ο ναζισμός, ο φασισμός και η προκατάληψη θα πρέπει να ενδύονται με σημασία για τους νέους, οι οποίοι δεν μπορούν να συνδέονται με αυτές, λένε οι ειδικοί.
Independent: Η Χρυσή Αυγή εισβάλει στα σχολεία | TVXS – TV Χωρίς Σύνορα.