26 Δεκ 2014

Γορίλας (το πνευμα των χριστουγεννων σκεφτεται τον θανατο του )

Συντακτης  τομασα θωμαις

Γορίλας
Κατά τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια πραγματικά ραγδαία μείωση του πληθυσμού τους εξαιτίας των ανθρώπων, που μειώνουν δραματικά τα ενδιαιτήματα των ζώων αυτών με το κόψιμο των δέντρων από τα δάση όπου ζουν.
Επιπλέον είναι εκτεθειμένα σε παγίδες άλλων ζώων που βάζουν λαθροκυνηγοί.
Αν και οι ελέφαντες και οι γορίλες είναι το σήμα κατατεθέν της Αφρικής και θα έπρεπε να προστατεύονται, η πραγματικότητα είναι δυσοίωνη.
Οι γορίλες και μάλιστα αυτοί που ζουν στα βουνά ανέρχονται σε 122.600 ­ αποθαρρυντικός αριθμός, που γίνεται ακόμη πιο αποθαρρυντικός αν υπολογίσουμε ότι στη Νιγηρία, στην Ουγκάντα και στη Ρουάντα, μεταξύ άλλων, οι εναπομείναντες ορεινοί γορίλες είναι στα όρια της εξαφάνισης, με πληθυσμούς μεταξύ 100 και 300. Το κυνήγι τους από λαθροκυνηγούς είναι αμείλικτο.
Οι ντόπιοι πληθυσμοί τους σκοτώνουν για το κρέας τους, για να τους πωλήσουν σε μεσάζοντες που θα τους προωθήσουν για ιατρικές έρευνες ή σε μαγαζιά ­ η μεταπώλησή μωρών γοριλών στις ευρωπαϊκές χώρες ανεβάζει την τιμή τους στις 200.000 λίρες.

15 Δεκ 2014

rokfelΤο ίδρυμα Ροκφέλερ, υπό τον τίτλο «100 Resilient Cities»(100 ανθεκτικές πόλεις) εκκίνησε ένα πρόγραμμα χρηματοδότησης 100 πόλεων, οι οποίες «θα βοηθηθούν», ώστε να γίνουν πιο ανθεκτικές απέναντι στις φυσικές, κοινωνικές και οικονομικές προκλήσεις του 21ου αι. Αυτό το κύμα «φιλανθρωπίας» που φιλοδοξεί να σαρώσει όλο τον πλανήτη έχει συγκεκριμένους στόχους. Επιδιώκει να συμβάλει στη διατήρηση των μεγάλων πόλεων του πλανήτη πάση θυσία, παρά τα έντονα εσωτερικά κι εξωτερικά προβλήματά τους. Σε αυτές τις εκατό πόλεις, λοιπόν, συγκαταλέχθηκε και η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη. Στη σχετική ιστοσελίδα (http://www.100resilientcities.org/cities#/-_/), αρχικά εμφανίζονται οι «τυχερές» πόλεις, που επιλέχθηκαν. Πατώντας στη φωτογραφία της καθεμιάς, ένα κείμενο εξηγεί ποιες είναι οι παροχές που το ίδρυμα σκοπεύει να «προσφέρει».

Ο Δ. Δεληολάνης γράφει από τη Ρώμη: Φασίστες και μαφιόζοι δουλεύουνε μαζί

Του Δημήτρη Δεληολάνη      
Από τις αρχές του Νοεμβρίου σε πολλές λαϊκές συνοικίες της Ρώμης ξέσπασε μεγάλο και μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας ενάντια στην παρουσία κέντρων υποδοχής μεταναστών, προσφύγων ή ρομά.
Η εξέγερση των προαστίων
Εκατοντάδες εξαγριωμένοι κάτοικοι κατέβηκαν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για τα κέντρα υποδοχής μεταναστών που εγκαταστάθηκαν στη γειτονιά τους. Οι διαμαρτυρίες κατέληξαν σε σοβαρά βίαια επεισόδια στη συνοικία Τορ Σαπιέντσα, όπου οι δημοτικές αρχές δημιούργησαν το καλοκαίρι κέντρο στέγασης και υποστήριξης ανηλίκων προσφύγων, που έφθασαν στην Ιταλία ασυνόδευτοι. Οι εξαγριωμένοι κάτοικοι πετροβόλησαν κι έσπασαν τα τζάμια του κέντρου ενώ ξυλοκόπησαν και κάποιους νέους πρόσφυγες που τόλμησαν να βγουν έξω. Οι νεαροί πρόσφυγες κατηγορήθηκαν ότι παρενοχλούσαν τις γυναίκες στο δρόμο και υπήρξαν μάλιστα καταγγελίες για απόπειρες βιασμού (εντελώς αβάσιμες, όπως γρήγορα αποδείχθηκε). Παράλληλα, κυκλοφορούσαν πληροφορίες (εντελώς αβάσιμες) ότι οι νεαροί πρόσφυγες εισέπραταν 40 ευρώ την ημέρα και ότι είχαν προνομιακή μεταχείριση στην παροχή λαϊκής κατοικίας: «Να δώσουν τα λεφτά και τα σπίτια μας», φώναζαν οι κάτοικοι.