SORRY (ΠΡΩΗΝ) ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΚΑΙ (ΠΑΝΤΑ) ΦΙΛΟΙ... ΑΛΛΑ ΤΟ ΨΕΜΜΑ ΕΧΕΙ ΚΟΝΤΑ ΠΟΔΑΡΙΑ...

Πάει πάνω από μια πενταετία που ασχολούμαι, ως καναπεδάτος θεατής, με την υπόθεση της εξόρυξης χρυσού, στη Χαλκιδική. Όχι από «ιδιοτελές ενδιαφέρον» για την υπόθεση αφού δεν έχω μετοχές της Ελντοράντο - άλλα ούτε και... ξενοδοχείο στην Ιερισσό! Το κάνω με μεγάλο ενδιαφέρον απλά και μόνο επειδή αυτή η ιστορία παρουσιάζει μιαν Εργαστηριακή Σημαντικότητα για κάποιον που θέλει να καταλάβει πώς λειτουργεί το πολιτικό σύστημα στη χώρα μας...
«Εξ όνυχος, τον λέοντα», που λέγανε κι οι παλιότεροι – από ένα μικρο παράδειγμα, μπορείς να δεις τη Μεγάλη Εικόνα...
Τι έχουμε λοιπόν, εκεί;
Ας πάμε μια 20ετία πίσω.
Θα χουμε,πάλι, ένα "μακρύ αφήγημα¨"...
Υπομονή!

Η Αριστερά του μέλι-μέλι και τηγανίτα τίποτα

Ξύλο, χημικά και πετροπόλεμος υπό την προστασία των ΜΑΤ συνόδευσαν το πρωί της Κυριακής τους διαδηλωτές της Χαλκιδικής που για μια ακόμη φορά προσπάθησαν να εκφράσουν την αντίθεσή τους στη δηλητηρίαση και την καταστροφή των δασών, της θάλασσας και της ζωής τους.

Όπως καταγγέλλουν πολίτες που βρέθηκαν στην πορεία –μεταξύ αυτών και η βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ, Κατερίνα Ιγγλέζη- η αστυνομία έδρασε συναδελφικά με τους εργαζόμενους των μεταλλείων της περιοχής που πετούσαν πέτρες και καδρόνια στους διαδηλωτές. Την επίθεση καταδίκασε και η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ.

Δύο μέρες πριν τις μαφιόζικες επιθέσεις στις Σκουριές υπήρξε επώνυμη καταγγελία γιατρού για κολπικό έλεγχο συζύγου ενός απεργού πείνας μέσα στο μπάνιο του κελιού του! Το «φαινόμενο» αυτό απασχολεί τις κρατούμενες εδώ και χρόνια, όμως συνεχίστηκε ακόμη και στην περίπτωση των απεργών πείνας, που τόση δημοσιότητα έχει πάρει το θέμα τους και από την καλή αλλά και από την ανάποδη.

Οι «καμιά τριανταρια αντιεξουσιαστές» των Σκουριών…

του Κώστα Σωτηρίου*

Εκεί θα αναφερθούν οι σημερινοί ηγήτορες της Κεντρικής Μακεδονίας που αυτοαποκαλούμενοι ως «πολιτικοί καριέρας» απέφυγαν να ασχοληθούν με το θέμα χρησιμοποιώντας την τακτική του στρουθοκαμηλισμού κλπ.

Σήμερα, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να καταγράψουμε κάποιες διάσπαρτες σκέψεις απ” αυτές που τα ΜΜΕ δεν επέτρεψαν να κυκλοφορήσουν στο ευρύ κοινό της Θεσσαλονίκης – Κεντρικής Μακεδονίας.

Κάποτε, ο πρώην Πρωθυπουργός κος Σαμαράς, στις Βρυξέλλες ανέφερε ότι «καμιά τριανταριά αντιεξουσιαστές» δημιουργούν το πρόβλημα στη Χαλκιδική.

Αυτοί, οι «τριάντα αντιεξουσιαστές», ηλικίας 13 έως 80 ετών, άνδρες και γυναίκες, κάποτε κυνηγήθηκαν στα βουνά της Χαλκιδικής με 23 διμοιρίες ΜΑΤ και 2 ελικόπτερα, δύναμη που θα μπορούσε να ελέγχει τον Έβρο στη Θράκη, στέλνοντας γυναικόπαιδα στα νοσοκομεία.

Αυτοί οι «τριάντα αντιεξουσιαστές» δημιούργησαν ταυτόχρονες εκδηλώσεις σε όλες τις πόλεις της Ελλάδος, με επιπλέον τις συγκεντρώσεις στη Θεσσαλονίκη, των 15, 25 και 35 χιλιάδων πολιτών, συγκεντρώσεις που τα τελευταία 25 χρόνια, δεν είδε κανένας πολιτικός ηγέτης στη Θεσσαλονίκη.

Κερδίζει το Δημόσιο από τον χρυσό της Ολυμπιάδας;

Φωτογραφία: η χρυσοφόρα «χαβούζα» της Ολυμπιάδας

«Η Ολυμπιάδα Χαλκιδικής έδωσε το γ’ τρίμηνο 0,2 τόνους χρυσού», μας λέει ο Δ. Δεβελέγκος στο Capital.gr. «Περισσότεροι από 14.500 τόνοι συμπυκνώματος μολύβδου και ψευδάργυρου και 8.700 ουγγιές ή 0,2 τόνοι χρυσού παρήχθησαν, κατά το τρίτο τρίμηνο, από το Στρατώνι και την Ολυμπιάδα, αντίστοιχα, σύμφωνα με τα οικονομικά αποτελέσματα που ανακοίνωσε πρόσφατα η Eldorado Gold».

Να ενημερώσουμε τον κ. Δεβελέγκο ότι η Eldorado Gold δεν παράγει χρυσό. Όχι στην Ελλάδα τουλάχιστον. Οι payable gold ounces που αναφέρονται στα οικονομικά αποτελέσματα τριμήνου της Eldorado Gold είναι χρυσός της Ολυμπιάδας που παράγεται σε κάποιο εργοστάσιο μεταλλουργίας στην Κίνα. Aυτό που παράγεται στην Ολυμπιάδα είναι ΣΥΜΠΥΚΝΩΜΑ χρυσοφόρου αρσενοπυρίτη, από την επεξεργασία των μεταλλευτικών αποβλήτων που έχουν απομείνει στον κάμπο της Ολυμπιάδας από την εποχή της Α.Ε.Χ.Π.&Λ.

Κερδίζει το Δημόσιο από αυτόν τον χρυσό; Το συμπύκνωμα  εξάγεται μέσω του λιμανιού της Θεσσαλονίκης χωρίς να δηλώνονται ο χρυσός και ο άργυρος που περιέχει, ως προϊόν ευτελούς αξίας που υποτίθεται ότι προορίζεται για την παραγωγή διοξειδίου του θείου και θειϊκού οξέος. Στην πραγματικότητα το συμπύκνωμα αποστέλλεται σε μεταλλουργίες του εξωτερικού και εκεί ανακτώνται τα πολύτιμα μέταλλα, μακριά από την Ελλάδα και τις Ελληνικές φορολογικές αρχές. Σύμφωνα με τους δικούς μας υπολογισμούς, από τους 339.810 συνολικά τόνους χρυσοφόρου συμπυκνώματος πυριτών που θα εξαχθούν στην Κίνα, η Ηellas Gold θα εισπράξει 157 εκατ. δολάρια ή 121,4 εκατ. ευρώ. Aς απαντήσει το Υπουργείο Οικονομικών στον Έλληνα πολίτη που του κλέβei τη σύνταξη αν πληρώθηκαν τα νόμιμα για τους «0,2 τόνους» χρυσού (8.742 ουγγιές) που εξήγαγε ως συμπύκνωμα η Hellas Gold κατά το γ” τρίμηνο.

Όλα τα ανωτέρω, που προκύπτουν από δημόσια έγγραφα, έχουν κατατεθεί στις αρμόδιες δικαστικές αρχές ως τμήμα της από 12/9 ΑΝΑΦΟΡΑΣ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ για τα τοξικά και επικίνδυνα της HELLAS GOLD. Έτσι λοιπόν με πρόσχημα την «αποκατάσταση» του παλιού τέλματος της Ολυμπιάδας,  η ELDORADO GOLD φυγαδεύει στο εξωτερικό πολλές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΑ, με την έγκριση της κυβέρνησης. Το είχαμε καταγγείλει από τις 5 Ιανουαρίου 2013, με ανάρτησή μας την οποία αναδημοσιεύουμε πιο κάτω. (Σημείωση: η διαφορά στους υπολογισμούς μεταξύ Ιανουαρίου και Σεπτεμβρίου οφειλεται στη μεταβολή της τιμής του χρυσού).

Η Ελλάδα ΘΑ είχε έσοδα από φόρους ΑΝ υπήρχε μονάδα μεταλλουργίας, δηλαδή παραγωγή καθαρών μετάλλων μέσα στη χώρα. Τέτοια μονάδα δεν υπάρχει, ούτε προβλέπεται να κατασκευαστεί πριν από το 2018. Μέχρι τότε, όχι μόνο τα χρυσοφόρα συμπυκνώματα της Ολυμπιάδας αλλά και τα συμπυκνώματα χαλκού-χρυσού των Σκουριών θα εξάγονται σε μεταλλουργίες του εξωτερικού, με μηδαμινό ή εντελώς ανύπαρκτο όφελος για το Δημόσιο. Η Ελλάδα ΘΑ έχει έσοδα ΑΝ γίνει ποτέ τέτοια μονάδα, που είναι εξαιρετικά αμφίβολο γιατί η μέθοδος μεταλλουργίας flash smelting που έχει εγκριθεί για την «επένδυση χρυσού» της Χαλκιδικής ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ. Για τα επόμενα αρκετά χρόνια και πιθανότατα για όλη τη διάρκεια της «επένδυσης» η Eldorado Gold θα εξορύσσει τα σπλάχνα της Ολυμπιάδας και του Κακάβου και θα τα εξάγει σαν φτηνή πρώτη ύλη, εισπράττοντας τα κέρδη της στο εξωτερικό. Aκριβώς ότι συμβαίνει στις περισσότερες Αφρικανικές χώρες.

Αδειοδότηση “αποκατάστασης” του τέλματος Ολυμπιάδας με ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟ κέρδος 145 εκ. ευρώ για την Εldorado Gold/AKTΩΡ!

Η χαμένη τιμή του «Μπάμπη», της «Λίτσας» και του «Μανάβη»

Της Ελεάννας Ιωαννίδου

Δεν συνηθίζω να σχολιάζω δικογραφίες. Αυτή τη φορά θα κάνω μιαν εξαίρεση, γιατί είμαι σίγουρη πως δεν κινδυνεύει από το σχολιασμό μου κανένα ανακριτικό έργο, γιατί η συγκεκριμένη υπόθεση αφορά στην κοινωνία και τη δημοκρατία μας -έχει ήδη άλλωστε πάρει δημοσιότητα – και γιατί, για όσους βλέπουν την υπόθεση από κάποια απόσταση, είναι κωμικοτραγική.  Από το γεγονός και μόνο ότι κάποιοι άνθρωποι κατηγορούνται, γιατί, με τη δράση τους εναντίον της εξόρυξης χρυσού στο βουνό που μετατρέπεται σε κρανίου τόπο, «έθεσαν σε κίνδυνο το τουριστικό περιβάλλον της Χαλκιδικής», η ανάγνωση της δικογραφία μας ξεκινάει με ένα μειδίαμα.

Να σημειώσω πως η συγκεκριμένη δικογραφία αφορά σε περιστατικά που έγιναν στη Χαλκιδική από τα μέσα Μαΐου μέχρι τον Ιούλιο 2013: μια διαδήλωση, όπου τραυματίστηκε αστυνομικός, δυο περιστατικά φθορών στο κατάστημα της προέδρου του Δ.Δ. Ιερισσού, φθορές με γκαζάκια σε αυτοκίνητο εργαζομένων στην εταιρία και τα επεισόδια σε ενέδρα που στήθηκε από τραμπούκους σε διαδηλωτές κατά του χρυσού κατά την επιστροφή τους από διαδήλωση(!). Δεν έχει καμία σχέση με τη δικογραφία που σχηματίστηκε για την εμπρηστική επίθεση στο παράνομο (σύμφωνα με την πολεοδομία) εργοτάξιο των Σκουριών. Το λέω αυτό, γιατί κάποιοι ενδέχεται -ηθελημένα ή ακούσια – να τα μπερδέψουν. Έναν πολύ καλό, αναλυτικό και έγκυρο σχολιασμό για την δικογραφία μας, μπορείτε να δείτε εδώ. Εγώ απλά θα προσθέσω μερικές πινελιές για την φοβερή «εγκληματική οργάνωση» που μπορεί μεν τα μέλη της να μην ταυτοποιήθηκαν  με έκνομες ενέργειες, αλλά «συνδέονται βασίμως» με αυτές.
Το διαβιβαστικό της Υποδιεύθυνσης Κρατικής Ασφαλείας προς την Εισαγγελία Θεσσαλονίκης, το λογοτεχνικό αυτό πόνημα των 56 σελίδων που συμπυκνώνει τα σοφά συμπεράσματα της αντιτρομοκρατικής για μια δικογραφία 3.500 σελίδων, η οποία αποτελείται ως επί το πλείστον από παρακολουθήσεις τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, ξανοίγεται στο χώρο του φανταστικού, δημιουργώντας ταυτόχρονα ένα μυθιστόρημα μέσα σε ένα άλλο μυθιστόρημα. Παράλληλα με τις γραμμές του, ο μυημένος αναγνώστης, μπορεί να διαβάσει την άλλη ποινική δικογραφία για την εξόρυξη χρυσού, μια δικογραφία που, όμως, ποτέ δεν σχηματίστηκε: Που θα έπρεπε να ξεκινάει από το οικονομικό σκάνδαλο της χαριστικής μεταβίβασης από τον υπουργό – τότε, κύριο Πάχτα, μιας έκτασης που αντιστοιχεί σε πάνω απ’ το 1/10 της Χαλκιδικής, να ξαποσταίνει στην δημόσια διαβούλευση με κλοτσιές και μπουνιές από μπράβους της εταιρίας, να φτερουγίζει στην υπογραφή των περιβαλλοντικών όρων από υπόδικο, σήμερα, υπουργό, να σταματάει στην κατάχρηση αστυνομικής βίας και τους ατιμώρητους τραμπουκισμούς, να περνάει από φορολογικούς παραδείσους και χρηματιστήρια, να στέκεται στην εκτέλεση εργασιών καταστροφής του βουνού πριν βγουν οι σχετικές άδειες ή καθ’ υπέρβασή τους, να προσκυνάει στην παραλία που πήρε γαλάζια σημαία, ενώ απαγορεύεται αυστηρά η κολύμβηση και το ψάρεμα δίπλα της, και να καταλήγει στο πρόσφατο – τοξικό καθώς φαίνεται – ατύχημα κατά την παράνομη μεταφορά αρσενοπυρίτη και το τίγκα – στα -  βαρέα -μέταλλα πόσιμο νερό σε περιοχή της Χαλκιδικής. Με αυτή τη δικογραφία, όμως, δεν καταπιάνεται το «Τμήμα Προστασίας του Δημοκρατικού Πολιτεύματος» που συνέταξε το διαβιβαστικό. Διατρέχει, άλλωστε, όλο το κείμενο η αίσθηση ( που, καθώς διαβάζεις, μετατρέπεται σε πεποίθηση), ότι, για τα στελέχη της αστυνομίας που έχουν εντολή να «προστατεύουν το πολίτευμα», αυτό – σύμφωνα με την εντολή αυτή – προστατεύεται μόνο, όταν προστατεύονται με κάθε τρόπο τα συμφέροντα και η «εύρυθμη λειτουργία» μιας μεγάλης ιδιωτικής εταιρίας που καταστρέφει το μέλλον του τόπου.

Ο χρυσός και η δημοκρατία δεν πάνε μαζί – η Eldorado Gold αντιμετωπίζει αποφασισμένη αντίδραση στην Ελλάδα

Aπό το Μining Watch Canada

Πέμπτη, 2 Μαΐου 2013

Ενώ η Eldorado Gold οργανώνει σήμερα την ετήσια συνέλευση των μετόχων της στο Βανκούβερ, οι Καναδοί μπορεί να αναρωτηθούν γιατί τα σχέδια της εταιρείας για εξόρυξη χρυσού στη βόρεια Ελλάδα συναντούν τέτοια ισχυρή αντίσταση από τους κατοίκους, ακόμη και από ορισμένες τοπικές αρχές. Υπάρχουν πραγματικά μόνο δύο προβλήματα: αυτό που η εταιρεία σχεδιάζει να κάνει, και ο τρόπος που το κάνει.

Η Eldorado σχεδιάζει να κατασκευάσει ένα συνδυασμό επιφανειακού και υπόγειου μεταλλείου χρυσού, που συνδέεται με το υπάρχον μεταλλείο μολύβδου-ψευδαργύρου στο Στρατώνι. Αν και η εταιρεία σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει επεξεργασία κλειστού κυκλώματος και όχι υπαίθρια εκχύλιση σε σωρούς (όπως κάνει στην Τουρκία, όπου έχει προκαλέσει σοβαρά προβλήματα), οι πιθανές επιπτώσεις στα υπόγεια ύδατα και τις ροές των επιφανειακών υδάτων είναι τεράστια. Τα μεταλλεία  θα απαιτήσουν επίσης την καταστροφή σημαντικών δασικών εκτάσεων.
Τουρισμός και η γεωργία είναι οι ζωοδότες της Βόρειας Ελλάδας και το να καταστραφούν μεγάλα κομμάτια του περιβάλλοντος δεν είναι καλό για κανένα από τα δυο. Επίσης, η εξόρυξη είναι εξ ορισμού μια δραστηριότητα με ημερομηνία λήξης, ενώ η σωστή διαχείριση της αλιείας, της γεωργίας και του τουρισμού θα διαρκέσει για πάντα. Παρά τους ισχυρισμούς της εταιρείας ότι έχει τη στήριξη του κοινού, οι περισσότεροι άνθρωποι στη Χαλκιδική και τη Θράκη έχουν ήδη αποφασίσει ότι θέλουν ένα βιώσιμο μέλλον και όχι ένα εξορυκτικό μέλλον.
Ίσως η δημόσια στήριξη στην οποία αναφέρεται η Eldorado  είναι αυτή για την οποία η εταιρεία έχει πληρώσει. Η Eldorado έχει εντείνει τις προσλήψεις ντόπιων κατοίκων, ακόμη και αν δεν έχουν πραγματικά δουλειά να κάνουν, έτσι ώστε να έχουν συμφέρον από την έγκριση των σχεδίων. Η Eldorado επίσης έχει επωφεληθεί από την οικονομική κρίση για να εντείνει τις πιέσεις στις ελληνικές αρχές, όπως αποδεικνύεται από την ένταξη στο “fast track” που της χορηγήθηκε στο πλαίσιο των πολιτικών “λιτότητας”, για να επιτρέψει στην εταιρεία να πάρει τις άδειες της χωρίς ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών. Η εταιρεία έχει επίσης βασιστεί στην όλο και πιο βίαιη δράση της αστυνομίας να καταστείλει τις διαδηλώσεις, οι οποίες με τη σειρά τους έχουν γίνει πιο οργισμένες. Η Διεθνής Αμνηστία έχει εκφράσει την ανησυχία της για την επιδεινούμενη κατάσταση, η οποία περιλαμβάνει την καύση εξοπλισμού της εταιρείας από διαδηλωτές, αλλά και κυνηγητό και άγριο ξυλοδαρμό ειρηνικών διαδηλωτών από την αστυνομία, τη ρίψη δακρυγόνων μέσα στα αυτοκίνητα ανθρώπων, την παράνομη λήψη δειγμάτων DNA από «υπόπτους», και το σπάσιμο από πόρτες στη μέση της νύχτας για να κάνουν συλλήψεις.

Οι «Σκουριές» της Αιθιοπίας

Του Μιχάλη Μιχελή
«Στον τόπο μου, σε τούτο το ποτάμι, δεν έχω δικαίωμα να ζήσω.
Παρακαλώ κάνε κάτι. Πες στο διπλανό σου το πρόβλημά μου.
Βοηθήστε, όσο μπορείτε στον αγώνα μας.
Μας διώχνουν με το ζόρι, από την πατρίδα μας».
Απ’ εδώ ξεκινά η μετανάστευση. Από τούτο το γράμμα αρχίζει η «οδύσσεια», που καταλήγει στην Ελλάδα.  Κι εμείς εδώ βλέπουμε αποσβολωμένοι τα παραλειπόμενα των απόκληρων. Καταχωνιασμένοι στα κέντρα υποδοχής, οι κατατρεγμένοι της Γής, αναζητούν μια ελπίδα ζωής, προβάλλοντας τη δικαιολογία του ξενιτεμού τους.
Πριν λοιπόν η αγανάκτηση και τ’ αδιέξοδα, θολώσουν των συντοπιτών μας την οργή, για το χάος με τους ξένους, που έχουν πλημμυρίσει την Ελλάδα.
Πριν οι  όποιες αοριστολογίες (για την έλλειψη ορθολογικής μεταναστευτικής πολιτικής της χώρας μας), πέσουν στις πολιτικάντικες αδιέξοδες  συζητήσεις.
Πριν αρχίζουμε να καταριόμαστε το «Δουβλίνο 2» και την αναλγησία των συν-Ευρωπαίων, με τα κλειστά σύνορα.
Πριν συνάνθρωποί μας, καταλήξουν στην Ελλάδα, θύματα της   φασιστικής βίας.
Πριν λοιπόν βγάλουμε μια γνώμη, για το πώς διογκώνεται η μετακίνηση πληθυσμών, σε τόπους ξένους και αφιλόξενους, ας γυρίσουμε το χρόνο (ένα μήνα πριν), σ’ εκείνη την Παρασκευή της 28ης Δεκεμβρίου του 2012.

Στον οικισμό Μπαλέσα των Σούρι (οι ντόπιοι τον ονομάζουν Μπεγιαχόλα, δηλαδή άσπρη πέτρα), εκεί στα νότια υψίπεδα των Αιθιοπικών βουνών (που τα διασχίζει ο ποταμός Όμο), δεν είχε ξημερώσει για τα καλά η μέρα.
Τα σκυλιά αλυκτούν χωρίς σταματημό.
Η επιμονή στα γαβγίσματα τους, έφερε τους ντόπιους στο πόδι.
Γούρλωσαν τα μάτια τους, παραξενεμένοι και φοβισμένοι, από την εικόνα που αντίκρισαν.
Ήταν περικυκλωμένοι από στρατεύματα των κυβερνητικών δυνάμεων. Τα παρατεταμένα όπλα, ήταν η ένδειξη της απειλής, σε τούτο το φιλήσυχο τόπο.
Η διαταγή ήταν σαφής. Σε μια ώρα, θα πρέπει να εγκαταλείψετε, το χωριό.
Επιτρέπεται να πάρετε μόνο τα χρειαζούμενά σας. Θα μεταφερθείτε σε νέο τόπο. Αυτή η γη, δεν είναι πια δικιά σας. Πουλήθηκε!
Η απορία των Σούρι έγινε αγανάκτηση. Αρνήθηκαν να φύγουν. Επικαλέστηκαν την ιθαγενή τους σχέση με το συγκεκριμένο τόπο και την ενδημική τους μακρόχρονη παράδοση. Θεώρησαν προσβολή να εγκαταλείψουν τους τάφους των προγόνων τους. Τα ζώα τους, το ποτάμι τους, τα χωράφια τους, τα βοσκοτόπια τους.
Για τον στρατό, οι δικαιολογίες ήταν περιττές, δείχνοντας ότι οι όποιες αντιρρήσεις, δεν θα περάσουν. Οι εντολές ήταν συγκεκριμένες. Άμεση εκκένωση, γιατί η παρουσία τους ενοχλεί. Λόγο με το λόγο, τα πνεύματα οξύνθηκαν.

Τελικά από τους 154 του χωριού, οι 147 Σούρι εκτελέστηκαν! Μόνο 7 νεαροί πρόλαβαν και την κοπάνησαν. Τα πτώματα κάηκαν ομαδικά, για να μην μείνει ίχνος τους. Η κυβέρνηση της Αιθιοπίας επέβαλε λογοκρισία. Όμως τα νέα μαθεύτηκαν για το εν λόγω στυγερό έγκλημα.
Αυτή η ιστορία είναι ενδεικτική, στο τι σημαίνει ληστρική λεηλασία.
Το λάθος λοιπόν των Σούρι, ήταν ότι κατοικούσαν «άθελά τους», πάνω σε μια περιοχή, πλούσια σε αποθέματα χρυσού. Γι αυτό και πλήρωσαν με τη ζωή τους, το υψηλό κέρδος της επένδυσης στο ορυχείο. Αντέδρασαν λοιπόν στα συνεργεία, που πήγαν να σκάψουν. Κι έτσι εξελίχθηκε το μοιραίο περιστατικό.
Μια υπόθεση παραπλήσια με τη δικιά μας στην Χαλκιδική, που δείχνει ότι μπροστά στο κέρδος των πολυεθνικών, η υποκρισία ζυγίζει την απειλή της «τρομοκρατίας», με διαφορετικά σταθμά.
Οι πρωταγωνιστές Σούρι, είναι το κοινό όνομα τριών φυλών, που κατοικούν στον ποταμό Όμο (Τσάι, Τιρμάγκα, Μπαλέσα). Έχουν κοντινή συγγένεια με τους Μούρσι (τους λεγόμενους  χρωματιστούς ανθρώπους, εξ αιτίας των χρωμάτων που στολίζουν το σώματα τους). Τα μέρη που κατοικούν είναι περιζήτητα για επενδύσεις (land grabbing), από την Ινδία, την Κίνα και τη Σαουδική Αραβία. Θα ξεριζώσουν την αυτοφυή βλάστηση και θα καλλιεργηθεί η γη, για να φτιάξουν εκτεταμένες κτηνοτροφικές μονάδες και για να καλλιεργήσουν λουλούδια. Το άφθονο νερό του  ποταμού Όμο, θα γίνει ένα κομμάτι των πλουτοπαραγωγικών σχεδίων. Ιταλική επιχείρηση, ενισχυόμενη από κονδύλια της Ε.Ε. (που αφορούν τη βοήθεια στον τρίτο κόσμο), κατασκευάζει εκεί ένα τεράστιο φράγμα, για να παραχθεί ηλεκτρικό, που θα το πουλήσουν οι Αιθίοπες στη Κένυα.

Η χώρα που είναι βουτηγμένη στα χρέη, πιστεύει ότι  έτσι θα ξεπληρώσει τα δάνεια που χρωστάει στο ΔΝΤ.
Ένα τεράστιο έργο που ολοκληρώνεται σε ένα χρόνο. Η τεράστια τεχνητή λίμνη θα πετάξει από τον τόπο τους, περίπου 20 χιλιάδες ιθαγενείς.
Κι έτσι αρχίζει ο φαύλος κύκλος της μετανάστευσης, των οικολογικών προσφύγων, των κοινωνικών αδιεξόδων, που γεννιούνται στην γειτονιά μας, στην πόλη μας, στον κόσμο ολάκερο, που έχει φέρει μια ανακατωσούρα. Που δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις κι εύκολα λόγια.
Μιχάλης  Μιχελής