ΙΣΛΑΜ και ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ

Μπορεί και πια να είναι η σχέση ισλάμ και αναρχισμού; Αυτή την σχέση διαπραγματεύεται το βιβλίο  «Ισλάμ και Αναρχισμός» του συγγραφέαAbdennur Prado(Αμπντενούρ Πράδο) από τις εκδόσεις «ισνάφι»

εισαγωγή

Ο Ισλαμισμός στις δυτικές χώρες έχει ταυτιστεί με την καθυστέρηση, με τον συντηρητισμό, με την Αλ Κάιντα και τους ισλαφασιστές του ισλαμικού κράτους που ξεπήδησε στα ερείπια των κρατικών υποστάσεων του Ιράκ και της Συρίας, με την βοήθεια και των ιμπεριαλιστών που τις γκρέμισαν, για να «παίζουν» ελεύθερα. Ή  κατασκευασμένη εικόνα που έχει διαμορφωθεί στα μάτια της δυτικής κοινής γνώμης για το Ισλάμ, έχει σε ένα βαθμό τα δίκια της, καθώς οι κυρίαρχες αντιλήψεις του Ισλάμ α) βρίσκονται σε ανταγωνισμό με την χριστιανικές αντιλήψεις β) βρίσκονται σε σύγκρουση με το διαφωτιστικό πρότυπο των ανθρώπινων και πολιτικών δικαιωμάτων.    

ένας απατηλός ήλιος μεταξά οπίου και διαμαρτυρίας  

Από την άλλη πλευρά η εικόνα των μουσουλμάνων για το δυτικό κόσμο δεν είναι καλύτερη, τόσο γιατί κυριαρχεί ένας άθεος υλικός πολιτισμός, που σχετικοποιεί κάθε ανθρώπινη αξία. Όσο και γιατί και όχι άδικα, ο χριστιανισμός, η αποικιοκρατία και ο ιμπεριαλισμός ταυτίζονται.

Απομυθοποιώντας την αντι-Ιρανική προπαγάνδα: Ο μύθος του «Νέου Ολοκαυτώματος»

Μπορεί να μην συμφωνεί ο καθένας με το θρησκευτικό πάθος, αλλά το κρίσιμο ερώτημα εδώ είναι αν αυτά θα μπορούσαν ρεαλιστικά να είναι τα λόγια ενός φανατικού ιεροκήρυκα του μίσους, όπως αυτός απεικονίζεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στη Δύση. Στην πραγματικότητα, με την προσφώνηση “οπαδοί της Αβρααμικής πίστης”, ο πρόεδρος Αχμαντινετζάντ εκφράζει το σεβασμό του για τις τρεις θρησκείες της ... Βίβλου: Ιουδαϊσμό, Χριστιανισμό και Ισλάμ.

Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι ένα συμφιλιωτικό μήνυμα προετοιμασμένο για ένα δυτικό ακροατήριο θα μπορούσε να εξυπηρετήσει το σκοπό του αφήνοντας τους ανθρώπους στο σκοτάδι σχετικά με το Ιράν και την πραγματική κρυφή ατζέντα του. Χάρη στο Διαδίκτυο όμως, δεν είναι απαραίτητο να μιλάει κανείς περσικά για να πάρει μια ιδέα για το τι λέει ο Αχμαντινετζάντ μπροστά σε ένα ακροατήριο στη δική του χώρα. Σε μια ομιλία που δόθηκε τον Μάιο του 2007 στην πόλη του Ισφαχάν (διαθέσιμο στο YouTube με αγγλικούς υπότιτλους), εξηγεί στο κοινό ποιά είναι η απάντησή του σε όσους τον κατηγορούν ότι είναι αντισημίτης εξ’ αιτίας της έντονης κριτικής του στο καθεστώς του Ισραήλ :

«Ορισμένοι αξιωματούχοι από αυτή τη χώρα (ΗΠΑ) … λένε ότι θέλουν. Ένας από αυτούς είπε:.” Αυτοί [οι ηγέτες του Ισραήλ] είναι Εβραίοι, εσύ γιατί είσαι αντι-εβραίος?’, είπα: “Δεν είμαι καθόλου αντι-εβραίος … Αλλά ψεύδονται. Δεν είναι Εβραίοι, αλλά ένα μάτσο διεφθαρμένοι εγκληματίες που καπηλεύονται το όνομα του Ιουδαϊσμού ». [7]

Τον Μάιο του 2006, η National Post δημοσίευσε ένα άρθρο υποστηρίζοντας ότι το ιρανικό κοινοβούλιο είχε περάσει έναν εξοδευτικό νόμο αναγκάζοντας τις θρησκευτικές μειονότητες, συμπεριλαμβανομένων των Εβραίων, να ακολουθήσουν ένα συγκεκριμένο κώδικα ντυσίματος:

«Ο νόμος προβλέπει ξεχωριστούς κωδικούς ντυσίματος για τις θρησκευτικές μειονότητες, Χριστιανούς, Εβραίους και Ζωροάστρες, οι οποίοι θα πρέπει να υιοθετήσουν διαφορετικούς χρωματικούς συνδυασμούς για να γίνεται δυνατή η ταυτοποίησή τους στο κοινό. Οι νέοι κώδικες θα δώσουν τη δυνατότητα στους Μουσουλμάνους να αναγνωρίζουν εύκολα τους μη-Μουσουλμάνους έτσι ώστε να αποφευχθούν οι χειραψίες μεταξύ τους κατά λάθος, και να μη γίνονται najis (ακάθαρτοι). »[8]

Ωστόσο, η ιστορία αποδείχτηκε ότι ήταν μια φάρσα και η National Post αναγκάστηκε να ζητήσει συγγνώμη εκ μέρους του επικεφαλής εκδότη της. [9] Αλλά ο σκοπός αυτής της παραποίησης είναι προφανής: Σκοπός της ήταν να υπενθυμίσει στους ανθρώπους το κίτρινο αστέρι που οι Εβραίοι αναγκάζονταν να φορούν στη ναζιστική Γερμανία και έτσι να δημιουργήσει φόβους για παρόμοια γεγονότα που συμβαίνουν στο Ιράν τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε κάποιο είδος νέου Ολοκαυτώματος. 

 περισσότερα  εδω