Τέσσερα ψέματα για τηλεοπτική κατανάλωση

                                                    Κώστας Εφήμερος

 

Γράψαμε προχθές για την κακή εικόνα των ελληνικών κυρίαρχων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, όχι επειδή πήραν ξεκάθαρη θέση υπέρ του ΝΑΙ -κάτι απολύτως λογικό- αλλά επειδή δεν δίστασαν να πουν ψέματα, να διαστρεβλώσουν και ακόμα-ακόμα να δημιουργήσουν ειδήσεις προκειμένου η πραγματικότητα να ταιριάζει στα γούστα τους.

1. Δεν πληρώνουν οι tour operators τους ξενοδόχους Το έγκριτο ΒΗΜΑ δημοσίευσε σήμερα ρεπορτάζ (το οποίο φυσικά μεταφέρθηκε τηλεοπτικά σε όλα τα κεντρικά δελτία) σύμφωνα με το οποίο οι tour operators δεν κατέβαλαν τις πληρωμές τους εξαιτίας του ληξιπρόθεσμου χρέους της χώρας προς το ΔΝΤ. Υποστήριξε δηλαδή (και επέμεινε όλη τη μέρα) ότι ιδιωτικές επιχειρήσεις αρνήθηκαν να πληρώσουν ιδιωτικές συμφωνίες εξαιτίας μιας διακρατικής οικονομικής υποθέσεως. Η επιμονή της αναμετάδοσης της είδησης ανάγκασε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να εκδώσει ανακοίνωση χαρακτηρίζοντας τα στοιχεία του ρεπορτάζ (φήμες το χαρακτήρισε) «παντελώς ψευδή». 2. Δεν ανταποκρίνεται στα «κριτήρια» το δημοψήφισμα, λέει το Συμβούλιο της Ευρώπης
Τι καταλαβαίνετε όταν διαβάζετε τον τίτλο της Ναυτεμπορικής (που φυσικά έπαιξε επίσης σε όλα τα δελτία ειδήσεων με τον ίδιο τρόπο); Μήπως ότι συνεδρίασε το Συμβούλιο της Ευρώπης και αποφάνθηκε επί του ελληνικού δημοψηφίσματος; Ε λοιπόν όχι. Στην πραγματικότητα ο Ντάνιελ Χέλτκεν, εκπρόσωπος Τύπου του Γενικού Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης εξέφρασε προσωπική άποψη στο πλαίσιο τηλεφωνικής του συνέντευξης στο Γαλλικό Πρακτορείο (AFP) απαντώντας ότι «η προθεσμία είναι υπερβολικά μικρή για τα κριτήριά μας». Εμείς επικοινωνήσαμε με το γραφείο Τύπου του Συμβουλίου και ενημερωθήκαμε ότι δεν υπάρχει κάποια σχετική ανακοίνωση, ούτε προβλέπεται να υπάρξει επί του ελληνικού Δημοψηφίσματος.

Εκδότες-δημοσιογράφοι, εκδόσεις σχολικών βιβλίων και μία μήνυση

“Το δημόσιο πολλοί εμίσησαν. Το δημόσιο χρήμα ουδείς”.

H καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, ειδικά αν είναι Κυριακή και ο πρωινός καφές συνοδεύεται από απειλή μήνυσης. Ή αλλιώς, πως ένα ερώτημα βουλευτή στο ελληνικό κοινοβούλιο, μπορεί να οδηγήσει σε νομικές περιπέτειες έναν πολίτη που τόλμησε να το μεταφέρει στον ενδιαφερόμενοεκδότη-δημοσιογράφο…

Πρωινός ζεστός καφές, λίγη τσίμπλα ακόμη στο μάτι και σόσιαλ μίντια. Ένα τυπικό κυριακάτικο πρωινό δηλαδή.

Η είδηση που κυριαρχεί στην timeline του twitter αφορά μία “ιστορία διαπλοκής“, όπως μεταφέρεται από το The PressProject, μεταξύυπουργείου παιδείας και τριών εκδοτών εφημερίδων, για την εκτύπωση τριών τίτλων βιβλίων με συνολικό κόστος περί τα δύο εκατομμύρια ευρώ. Αν μη τι άλλο ενδιαφέρον.

Σκαλίζοντας το δημοσίευμα, η πρώτη παρατήρηση είναι ότι τα αθροίσματα δεν “βγαίνουν”. Ενώ αναφέρει ότι οι εκδότες του Έθνους, του Πρώτου Θέματος και της Real News (Πήγασος, Εκδόσεις Πρώτο Θέμα και Real Media αντίστοιχα), μοιράστηκαν 2.392.461 ευρώ, τα ποσά των συνοδευτικών εγγράφων από τηδι@υγεια δεν ξεπερνούν τα 930.000 ευρώ. Η ιστορία αποκτά περισσότερο ενδιαφέρον.

Με λίγο ακόμη ψάξιμο, φτάνουμε στην αρχική πηγή της είδησης που δεν είναι άλλη από το ερώτημα της βουλευτή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων,Σταυρούλας Ξουλίδου, στη Βουλή, σχετικά με τις εν λόγω συμβάσεις που έγιναν μεταξύ ΟΕΔΒ -πριν τον κλείσει η κυβέρνηση- και των εκδοτών. Σύμφωνα λοιπόν με το ερώτημα (εδώ το pdf) της Στ. Ξουλίδου, τα ποσά που αναγράφονται στα έγγραφα αποτελούν υπόλοιπα της αρχικής υποχρέωσης. Για το ποσό των 2,4 εκατ. ευρώ, επικαλείται τις τρεις αρχικές συμβάσεις του ΟΕΔΒ (από το 2009). Επειδή υπάρχει η εκκρεμότητα της μη δημοσίευσης των συμβάσεων του ΟΕΔΒ που επικαλείται η κα. Ξουλίδου,δεν θεωρώ (για την ώρα) δεδομένα τα συνολικά ποσά.

Εκείνο που μου κίνησε περισσότερο την περιέργεια, δεν ήταν τόσο τα ποσά, όσο το ότι αυτά αντιστοιχούν σε τρεις μόλις τίτλους (Πάπισσα Ιωάννα,Υπέροχη Ελλάδα, Αθήνα – 60 μορφές στο φως). Σημειώστε εδώ ότι ο τρίτος τίτλος (μεγέθους 140 σελίδων) δεν κυκλοφορεί στην αγορά, αλλά τυπώθηκε για να μπει στη σακούλα της Real News, στις 11/9/2010. Επίσης, με τιμές βιβλιοπωλείου η Πάπισσα Ιωάννα κοστολογείται από 15 έως 30 ευρώ. Τέλος, η τύχη του Υπέροχη Ελλάδα, αγνοείται, καθώς δεν το βρήκα ούτε σαν “δώρο”, ούτε σε βιβλιοπωλείο (σύμφωνα με το The PressProject το βιβλίο αυτό μπορεί να μην υπάρχει καν).

Για τα “τυποις απεργιακά” φύλλα της Ελευθεροτυπίας

Αφροδίτη Πολίτη

Πώς να έχετε και την απεργία ολόκληρη και το αφεντικό χορτάτο
Γίνεται ένα απεργιακό φύλλο να εξυπηρετεί συμφέροντα της εργοδοσίας; Μιας εργοδοσίας που δεν πληρώνει ούτε αποζημιώνει 800 και πλέον εργαζόμενους  και απολυμένους επί σχεδόν ένα χρόνο; Γίνεται οι υπέρμαχοι ενός ουλτρα-μνημονιακού μπίζνες-πλαν που προβλέπει πετσόκομμα θέσεων και μισθών κατά 50% να βαφτίζονται όψιμα απεργοί-αγωνιστές, υπογράφοντας αντιμνημονιακούς θούριους στο πλευρό της συγκεκριμένης «εναλλακτικής» κατά τα άλλα εργοδοσίας; Γίνεται να κυκλοφορεί απεργιακή εφημερίδα με την ευγενή αρωγή, συναίνεση και ενθάρρυνση του αφεντικού, που έξαφνα ανοίγει διάπλατα πόρτες, κομπιούτερ και λοιπές υποδομές, που ως τώρα κρατούσε ερμητικά κλειδαμπαρωμένες;

Γίνεται, σε αυτή την πρωτοφανή επίδειξη οργουελιανής αντιστροφής των εννοιών «απεργία» και «εργατικός αγώνας» να συμπαρίστανται άνθρωποι «της τέχνης και του πνεύματος», προσωπικότητες της αριστεράς και της προόδου,  διαφόρων ηλικιών και αποχρώσεων ριζοσπαστικότητας, με πιο τρανταχτή τη συγχαρητήρια επιστολή του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα;