Ερρίκο Μαλατέστα (14 Δεκεμβρίου 1853 – 22 Ιουλίου 1932)

Ο Ερρίκο Μαλατέστα (Errico Malatesta, 14 Δεκεμβρίου 1853 – 22 Ιουλίου 1932) ήταν Ιταλός αναρχικός. Κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της ζωής βρισκόταν σε εξορία από την πατρίδα του, την Ιταλία και συνολικά πέρασε πάνω από δέκα χρόνια στην φυλακή. Έγραψε και εξέδωσε ριζοσπαστικές εφημερίδες, ενώ ήταν φίλος του Μιχαήλ Μπακούνιν.
Τα πρώτα χρόνια Ο Μαλατέστα γεννήθηκε στην Σάντα Μαρία Κάπουα Βέτερε, στην επαρχία της Καζέρτα στη Νότια Ιταλία. Η πρώτη από μια σειρά συλλήψεων ήρθε στα δεκατέσσερά του, όταν συνελήφθη επειδή με ένα γράμμα που έγραψε, παραπονέθηκε στο βασιλιά Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄ για την αδικία που επικρατούσε στην περιοχή.

Ο Κώστας Γουρνάς για την Αναρχία, τo Σύριζα και τη «δουλειά του μερμηγκιού»

Ο Κώστας Γουρνάς μιλάει στο Hit & Run για την Αναρχία, τo Σύριζα και τη «δουλειά του μερμηγκιού»

Πριν λίγους μήνες, ο κρατούμενος για τη συμμετοχή του στον Επαναστατικό Αγώνα Κώστας Γουρνάς * δημοσίευσε ένα κείμενο με τίτλο «Το στρατηγικό αδιέξοδο της κυβέρνησης της Αριστεράς και η μεγάλη ευκαιρία της Αναρχίας (μπορείτε να το διαβάσετε εδώ).

Το κείμενό του, ήταν η αφορμή να του ζητήσω αυτή τη συνέντευξη, καθώς εκτός από την αναλυτική κριτική του στην πολιτική επικαιρότητα, έθετε και κάποια άλλα ιδεολογικά και θεωρητικά ζητήματα/ερωτήματα, καίρια και ουσιαστικά.
Γι αυτό το λόγο, οι ερωτήσεις που στάλθηκαν στον Κώστα Γουρνά έχουν άμεση σχέση με το αρχικό κείμενο σε μια προσπάθεια να αναπτυχθούν περισσότερο οι σκέψεις του γύρω από το ζήτημα του αναρχικού κινήματος και του ρόλου που μπορεί να παίξει στον τόπο μας σε αυτή την κρίσιμη  περίοδο.

*Ο Κώστας Γουρνάς έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή του στην πρώτη περίοδο δράσης του Επαναστατικού Αγώνα και εκτίει ποινή φυλάκισης 25 ετών.

Η μαφία της Χρυσής Αυγής (Ι): Χρήστος Ρήγας

Ο Χρήστος Ρήγας

Οι Χρυσαυγίτες υποδύονται τους ανήξερους για το κύκλωμα των ποινικών για το οποίο πολύς λόγος γίνεται στα ΜΜΕ,μιλώντας μάλιστα και για “μαφιοζοκομμουνιστές”. Το κύκλωμα Βλαστού, Στεφανάκου, Σκαφτούρου σχετίζεται, λέει, με την έκρηξη βόμβας στα γραφεία της ΧΑ στον Ασπρόπυργο. Σε συνδυασμό με όσα ακούγονται για τη σχέση των ποινικών με τη Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς, να τα τα ατράνταχτα στοιχεία της ύπαρξης “κοκκινόμαυρου παρακράτους”…

Συνιστούμε στους Χρυσαυγίτες να κρατάνε καλύτερα το στόμα τους κλειστό όταν η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από μαφιόζικου τύπου συμμορίες. Στο Υπόμνημα της Πολιτικής Αγωγής, έχουν ήδη δοθεί στοιχεία που αποδεικνύουν τη σύνδεση Χρυσής Αυγής (μέσω υψηλόβαθμων στελεχών της) με κυκλώματα της νύχτας. Η πιο γνωστή περίπτωση ειναι βέβαια αυτή του Χρήστου Ρήγα, στην οποία και θα αναφερθούμε πιο αναλυτικά σε αυτό το κείμενο. Ο Ρήγας κατηγορήθηκε αλλά αθωώθηκε για τη δολοφονία δύο ανθρώπων στο Χαλάνδρι το 2009 και ισχυρίζεται ότι έπεσε θύμα σκευωρίας. Μαζί του και η Χρυσή Αυγη εξέδωσε πανηγυρική ανακοίνωση μετά την αθωωτική απόφαση. Ωστόσο, η σχέση του Ρήγα με τα κυκλώματα της νύχτας είναι κατά πολύ βαθύτερη και μια αθώωση δεν αρκεί για να τη διαγράψει. Τα στοιχεία γι’ αυτό (αναφερόμαστε μόνον στα δημοσιευμένα…) είναι συντριπτικά.

Πόσο αναγκαία ήταν η κατάργηση καταστημάτων κράτησης Γ’ τύπου;

Χριστόφορου Σεβαστίδη, ΔΝ – Προέδρου Πρωτοδικών
Μέλους του ΔΣ της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων

Η νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, που προκάλεσε τις αντιδράσεις του αμερικανικού παράγοντα[1] το τελευταίο διάστημα, ήταν η ψήφιση του ν. 4322/2015 και η κατάργηση των καταστημάτων κράτησης τύπου Γ’ και άλλων διατάξεων που συνδέονται με τους καταδικασθέντες για τρομοκρατικές πράξεις. Το ελληνικό Γκουαντάναμο επιβλήθηκε με τις εξοντωτικές και απάνθρωπες διατάξεις του ν. 4274/2014 που προέβλεπαν για τους καταδικασθέντες με το άρθρο 187Α’ ΠΚ μη χορήγηση υφ’ όρον απόλυσης πριν την συμπλήρωση 20 ετών στο σωφρονιστικό κατάστημα, περιορισμό στις επισκέψεις συγγενών, τηλεφωνικής, τηλεγραφικής ή επιστολικής επικοινωνίας, κατάργηση χορήγησης αδειών κ.α. Τα ΜΜΕ έπαιξαν και σήμερα το ίδιο βρώμικο παιχνίδι που έπαιξαν και στο παρελθόν καλλιεργώντας συστηματικά τον «τρόμο» στους πολίτες.  Με κάλπικα δημοσκοπικά ερωτήματα του τύπου «συμφωνείτε με την αποφυλάκιση του Χ τρομοκράτη;» προβάλουν την εκ των προτέρων γνωστή απάντηση της κοινής γνώμης ως λαϊκή απαίτηση. Λες και θα διέφερε το αποτέλεσμα της δημοσκόπησης εάν στη θέση του Χ τρομοκράτη έβαζαν κάποιον άλλον κρατούμενο για πράξεις όπως διακίνηση ναρκωτικών, βιασμό, ασέλγεια σε βάρος ανηλίκων, ανθρωποκτονία κλπ. Τα δικαιώματα που ισχύουν για όλους τους καταδικασθέντες για κακουργήματα, στην περίπτωση των καταδικασθέντων για τρομοκρατικές πράξεις αίρονται και ισχύει ο νόμος της ρωμαϊκής αρένας.

Τσόμσκι: Το έγκλημα στη Charlie Hebdo, θυμίζει Βελιγράδι

 

Noam Chomsky

Ο κόσμος αντέδρασε με τρόμο απέναντι στη δολοφονική επίθεση στη γαλλική σατιρική εφημερίδα Charlie Hebdo. Στους New York Times, ο βετεράνος Ευρωπαίος ανταποκριτής, Steven Erlanger, περιέγραψε με γλαφυρότητα τον άμεσο αντίκτυπο, αυτό που πολλοί αποκαλούν «11η Σεπτεμβρίου της Γαλλίας», ως «μια μέρα με σειρήνες, ελικόπτερα στον αέρα και ξέφρενα δελτία ειδήσεων, με τις αστυνομικές προστατευτικές ταινίες και τα ανήσυχα πλήθη, με το αίμα και τον τρόμο μέσα και γύρω από το Παρίσι». Η τεράστια διεθνής κατακραυγή συνοδεύτηκε από μια αντανάκλαση των βαθύτερων αιτιών που οδήγησαν σε αυτή την ωμότητα. «Δεν είναι λίγοι εκείνοι που διαβλέπουν μια Μάχη μεταξύ Πολιτισμών», έγραφε ο τίτλος ενός άρθρου στους New York Times.

Η αντίδραση και η αποστροφή για το έγκλημα που συντελέστηκε είναι δικαιολογημένη, καθώς είναι η αναζήτηση των βαθύτερων αιτιών, εφόσον έχουμε σταθερά κατά νου ορισμένες αρχές. Η αντίδραση έπρεπε να είναι απολύτως ανεξάρτητη από το τι πιστεύει κανείς για την εφημερίδα και για το τι προϊόν παράγει. Το παθιασμένο και πανταχού παρόν σύνθημα «Je Suis Charlie» αλλά και όλα τα παρόμοια με αυτό, δεν θα πρέπει ούτε κατά διάνοια να υπαινίσσονται οποιαδήποτε ταύτιση με το εν λόγω περιοδικό, τουλάχιστον ως προς το πλαίσιο της υπεράσπισης της ελευθερίας του λόγου. Αντίθετα, θα έπρεπε να εκφράζουν την υπεράσπιση του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης ασχέτως του τι πιστεύει κανείς για τα περιεχόμενα, ακόμη κι αν αυτά θεωρούνται μισητά κι αχρεία.
Ο Erlanger περιγράφει ζωηρά τη σκηνή της φρίκης.

και με τις φυλακές τι κάνουμε…;;;

Χθες διάβασα  δυο άρθρα το ένα μιλάει για την δημιουργία κελιών τύπου Γ, για φυλακές υψίστης, υψίστης ασφαλείας, για σούπερ απομονωτήρια δηλαδή(  http://www.pamvotispress.gr/d-koufontinas-k-gournas-tha-thavoun-stis-filakes-anthropous-gia-praxis-kinonikis-antistasis/). Για φυλακές που προορίζονται για τους εχθρούς του κοινωνικού συστήματος, για αυτούς που αντιστάθηκαν ένοπλα και δυναμικά στον κρατικό φασισμό.  Το άλλο άρθρο αφορά την υπόθεση του κατά 95% ανάπηρου τρομοκράτη Σάββα Ξηρού που ζητάει να συνεχίσει να εκτίει την φυλακή του στο σπίτι του. Που σε αυτό το ανθρώπινο αίτημα του βρήκε συμπαραστάτη δυο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.( http://rednotebook.gr/2014/06/katrivanou-kourakis-gia-xiro/#.U6EYslvYOao.facebook).
Ξέρω τι θα πείτε οι πιο πολλοί: πρόκειται για τρομοκράτες που θα πρέπει να πληρώσουν το χρέος προς την πολιτεία, για τους φόνους που διέπραξαν. Κάποιοι άλλοι θα πουν όμως, πως και άλλοι προερχόμενοι από τα βαθιά νερά του συστήματος ή κάποια μεγάλα κεφάλια των ελίτ έχουν εγκληματήσει, αλλά όχι μόνο δεν έχουν τιμωρηθεί  αλλά μας κυβερνάνε.

Πρόεδρος: Είναι ενδεχόμενο να μην έχει φορέσει το καπέλο ο Θεοφίλου!

Eίναι ενδεχόμενο να μην έχει φορέσει ο Τάσος Θεοφίλου το καπέλο στο οποίο φέρεται να βρέθηκε DNA του, δήλωσε ο πρόεδρος του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Μ. Χατζηαθανασίου, στη δωδέκατη συνεδρίαση της δίκης Θεοφίλου, που έγινε στις 23 Δεκέμβρη. Ετσι, μετά την κατάθεση του τμηματάρχη της Αντιτρομοκρατικής Ε. Χαρδαλιά, που δήλωσε ότι «μπορεί να μην ήταν ο άνθρωπος στη ληστεία», έχουμε μια δεύτερη – από έδρας αυτή τη φορά - δήλωση υπέρ της αθωότητας του Θεοφίλου, έστω και υπό τον εύσχημο τρόπο των αμφιβολιών.

Στη συγκεκριμένη συνεδρίαση άρχισε η εξέταση των μαρτύρων υπεράσπισης του Τ. Θεοφίλου, μεταξύ των οποίων ήταν και δύο βιολόγοι, οι οποίες κλήθηκαν να καταθέσουν για το βιολογικό υλικό που βρέθηκε σε  καπέλο που υποτίθεται ότι έπεσε από κάποιον από τους δράστες στον τόπο που θανατώθηκε ο ταξιτζής Δ. Μίχας. Οι συγκεκριμένες μάρτυρες εξετάστηκαν εξαντλητικά και από τον πρόεδρο και από τους συνηγόρους υπεράσπισης.

Αντίθετα, η παρουσία της πολιτικής αγωγής υπήρξε περισσότερο διεκπεραιωτική, μολονότι θα περίμενε κανείς από την πολιτική αγωγή να δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για την εξέταση του μοναδικού στοιχείου που φέρεται να υπάρχει σε βάρος του Τ. Θεοφίλου. Ο συνήγορος που εκπροσωπεί την Alpha Bank δεν εμφανίστηκε καθόλου. Η απουσία του είναι ευεξήγητη, αν αναλογιστούμε το κάζο που έπαθε όταν αποκαλύφθηκε ότι οργάνωσε φροντιστήριο των μαρτύρων τραπεζοϋπαλλήλων. Από τους τρεις συνηγόρους της οικογένειας Μίχα ερωτήσεις υπέβαλαν οι δύο, χωρίς να καταφέρουν ούτε για μια στιγμή να «στριμώξουν» τις δύο βιολόγους και να υπερασπιστούν την άποψη του εργαστηρίου της Ασφάλειας, ότι στο περιβόητο καπέλο, που υποτίθεται ότι έπεσε από κάποιον από τους ληστές, βρέθηκε DNA που ταυτίζεται μ' αυτό του Θεοφίλου.

Μοιραία, το βάρος της στήριξης αυτής της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης (ή, σωστότερα, το βάρος της υπεράσπισης της Αντιτρομοκρατικής από την κατηγορία της σκευωρίας) έπεσε στις πλάτες του προέδρου Μ. Χατζηαθανασίου. Θυμίζουμε ότι, πριν ακόμη γίνει συζήτηση για το DNA στο περιβόητο καπέλο, εμείς υποστηρίξαμε με κατηγορηματικότητα ότι η σκευωρία κατέρρευσε, μολονότι γνωρίζαμε ότι ως «βαρύ πυροβολικό» υπάρχει η έκθεση πραγματογνωμοσύνης για το DNA. Ηταν για μας δεδομένο, ότι αυτή η έκθεση θα γινόταν φύλλο και φτερό μόλις θα κατέθεταν επιστήμονες με ειδικές γνώσεις. Ετσι και έγινε.

Η κατοχική ΟΠΛΑ στην Αθήνα: τα πρόσωπα

Για τις απαρχές της ΟΠΛΑ γράφει ο Ιάσονας Χανδρινός, το βιβλίο (1)  του οποίου αποτελεί τη βασική πηγή για το παρόν ποστ:
Όταν το 1943 η αλλαγή στη στοχοθεσία του Κόμματος επέβαλε τη συγκρότηση ομάδων περιφρούρησης, δρομολογήθηκε η μετάβαση από το «περιφρουρητικό» στο «τιμωρητικό». Ήταν το καθοριστικό άλμα από την περιφρουρούμενη μαζικότητα στην ατομική τρομοκρατία (…) Οι διαθέσιμες πηγές δεν μας επιτρέπουν να τοποθετήσουμε την ύπαρξη της οργάνωσης ως συγκροτημένου σχήματος πριν από το φθινόπωρο του 1943.
Στην πρώτη (;) προκήρυξη της ΟΠΛΑ, αναφέρεται χαρακτηριστικά, μεταξύ άλλων:  
Σύμμαχοι, συνεργοί και βοηθοί των κατακτητών ενάντια στο λαό είναι οι οργανώσεις που καθοδηγούνται και πληρώνονται από το Βασιληά. Τον Γκλύξμπουργκ τον υπεύθυνο υποκινητή εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα. Το βασιληά που με τους Παπαδόγκωνες, Χρυσοχόου και άλλους αποβλέπει να διαλύσει με τη βοήθεια των Γερμανών τις πραγματικές ενθνικοαπελευθερωτικές οργανώσεις, να ξανάλθει στην Ελλάδα και να καταλάβει την εξουσία.
Όλοι αυτοί, κατακτητές, προδοτική Κυβέρνηση, αντιδραστικές οργανώσεις, εξοπλίζουν σήμερα σώμα δολοφόνων που ονομάζουν Ειδική Ασφάλεια και που σ’ αυτό στρατολογούνται γνωστά καθάρματα του ΕΔΕΣ, της ΕΣΠΟ, της Χ, της Εθν. Δράσης…

Σήμερα ο Κώστας Σακκάς, αύριο εσύ

Ο προφυλακισμένος  (για περισσότερο από δυόμισι χρόνια χωρίς δίκη!)  Κώστας Σακκάς, συμπληρώνει σήμερα 24 μέρες απεργίας πείνας, ζητώντας την άμεση αποφυλάκισή του.  Όμως ας πάρουμε τα γεγονότα από την αρχή.

«Ο Κώστας Σακκάς συνελήφθη στις 4 Δεκέμβρη 2010 και προφυλακίστηκε με κατηγορίες τη συμμετοχή σε άγνωστη τρομοκρατική οργάνωση και διακεκριμένη οπλοκατοχή, κατηγορίες τις οποίες αρνείται. Μετά από 4 μήνες, στις 12 Απριλίου του 2011, τον κατηγορούν και πάλι, χωρίς στοιχεία, ότι αυτή η άγνωστη οργάνωση δεν είναι πλέον άγνωστη: είναι η «Συνωμοσία των Πυρήνων της φωτιάς». Χωρίς κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο τον προφυλακίζουν ξανά. Ο Κώστας Σακκάς μένει φυλακισμένος σχεδόν ενάμισυ χρόνο. Λίγο πριν το 18μηνο, στις 6 Απριλίου του 2012, προφυλακίζεται ξανά με την κατηγορία ότι διέπραξε 160 εμπρηστικές και βομβιστικές ενέργειες – κατηγορία που δεν αποδεικνύεται από πουθενά. 2,5 χρόνια μετά ο Κώστας Σακκάς βρίσκεται προφυλακισμένος χωρίς δίκη.» Κόκκινος Τύπος ΕΔΩ.

«Σε ευθεία γραμμή με το αντιδραστικό παζλ που εδράζεται στον «ευρωτρομονόμο», το ενιαίο ένταλμα σύλληψης, τη συμφωνία της αστυνομικής συνεργασίας ΕΕ - ΗΠΑ για κατηγορούμενους για τη λεγόμενη τρομοκρατία είναι και η απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Εφετών την Τετάρτη να παραταθεί για 6 μήνες η λεγόμενη προφυλάκιση του Κ. Σακκά, κατηγορούμενου για συμμετοχή στην αυτοαποκαλούμενη οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». Το Συμβούλιο Εφετών αποφάσισε την παράταση κράτησης για 6 μήνες - πέραν δηλαδή της προβλεπόμενης του 12μηνου - φτάνοντας συνολικά τους 36 μήνες. Να σημειωθεί ότι δύο μήνες πριν τη συμπλήρωση του 18μηνου τού ασκήθηκε για την ίδια υπόθεση και νέα δίωξη. Ο ανώτατος χρόνος της δεύτερης προφυλάκισής του συμπληρώθηκε (12 μήνες), ενώ η πρώτη δίκη του δεν έχει τελειώσει και η δεύτερη (για την οποία κρατείται) μόλις έχει ξεκινήσει.» 902.γρ ΕΔΩ.

«Στις 4 Ιουνίου 2013 ο Σακκάς συμπλήρωσε δυόμισι χρόνια στη φυλακή χωρίς να έχει κριθεί από τη Δικαιοσύνη, όταν ακόμη και το Σύνταγμα προβλέπει ότι η προφυλάκιση σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να ξεπερνά τους 30 μήνες όταν αφορά διαφορετικές κατηγορίες και ξεχωριστές δικογραφίες. Η απόφαση για παράταση της προφυλάκισής του, μάλιστα, ξεπερνά ακόμη και τη συνταγματική πρόβλεψη. Ήδη ο κατηγορούμενος νοσηλεύεται στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, ενώ, όπως σημειώνουν οι γιατροί, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται δραματικά. Η παθολόγος επιμελήτρια Α' του ΕΣΥ, Όλγα Κοσμοπούλου, που τον εξέτασε πρόσφατα, αναφέρει ότι στη φάση στην οποία βρίσκεται υπάρχει κίνδυνος για μόνιμη βλάβη οργάνων, ενώ έχουν αναφερθεί και αιφνίδιοι θάνατοι από αρρυθμίες.» Αυγή ΕΔΩ.

Με την επ’ αόριστον (απ’ ό,τι φαίνεται) προφυλάκιση  του Κώστα Σακκά παραβιάζεται το Σύνταγμα, οι νόμοι και οι κανόνες της δικαιοσύνης στο όνομα της οποίας βρίσκεται στη φυλακή. Με την απεργία πείνας διεκδικεί τα στοιχειώδη δικαιώματά του,  αυτονόητα σε μια δημοκρατία σαν αυτή που διδάσκουν τα σχολικά βιβλία. Όμως η ζωή έχει άλλη «άποψη». Μετά την βίαιη επίθεση στα εργατικά δικαιώματα και καταχτήσεις, μετά την βίαιη καταστολή απεργιών και διαδηλώσεων, μετά την επιστράτευση των απεργών, τις περιπτώσεις ποινικοποίησης  της συνδικαλιστικής δράσης, τις «προτάσεις» για απαγόρευση (στην ουσία) των διαδηλώσεων στο κέντρο, μετά το σιγοντάρισμα της δράσης της χρυσής αυγής και τη σπορά του φόβου και ενώ με την οικονομική πολιτική τους συγκυβέρνηση και τρόικα σπρώχνουν κάθε μέρα στην εξαθλίωση εκατομμύρια ανθρώπων, μέσα σε καταιγισμό προπαγανδιστικών πυρών από τα καθεστωτικά ΜΜΕ, έρχεται και η ορκωμοσία της πιο αντιδραστικής  κυβέρνησης της μεταπολίτευσης για να συμπληρωθεί το παζλ της επίδειξης δύναμης από το αστικό κράτος.

Τα ανθρώπινα και δημοκρατικά δικαιώματα τσαλαπατώνται. Σήμερα είναι ο Κώστας Σακκάς. Αύριο μπορεί κάποιος από μας. Τίποτα δεν είναι αυτονόητο, τίποτα δεν είναι κατοχυρωμένο. Τίποτα δεν μας ανήκει σε μια κοινωνία που υπάρχει και λειτουργεί για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της εξουσίας των κεφαλαιοκρατών. Μας ανήκουν τα πάντα αρκεί να το πάρουμε απόφαση.

Πέμπτη 27 Ιούνη 2013. 

 Πηγή

New Statesman: Η “θεραπεία του σοκ” και το μεταλλείο χρυσού

Από το κλείσιμο της κρατικής ραδιοτηλεόρασης μέχρι τις διαμαρτυρίες για τις Σκουριές, η Ελληνική κυβέρνηση είναι ανίκανη να σωπάσει τη δημόσια οργή για το χειρισμό της κρίσης
 Του Daniel Trilling. 

Δημοσιογράφοι και προσωπικό της κρατικής ραδιοτηλεόρασης ΕΡΤ κάθοντι ΄ξεω από το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της Ελλάδας, το Συμβούλιο Επικρατείας, στις 20 Ιουνίου 2013. Φωτογραφία: Getty Images

“Λοιπόν, ήρθατε να μιλήσετε στους τρομοκράτες”, λέει η Μαρία Χριστιανού καθώς κατεβαίνω από το λεωφορείο, μετά από ένα δίωρο ταξίδι μέσα από λόφους, ανατολικά της Θεσσαλονίκης. Η Χριστιανού, μια οικολόγος , το κάνει να ακούγεται σαν μια πολύχρησιμοποιημένη φράση, αλλά αυτό δεν την κάνει λιγότερο παράλογη: Η Ιερισσός, ένα απομακρυσμένο χωριό στη χερσόνησο της Χαλκιδικής – τα “τρία δάχτυλα» που προεξέχουν από τη βόρεια ηπειρωτική Ελλάδα στο Αιγαίο – δεν είναι πολύ περισσότερο από ένα σύμπλεγμα δρόμων γύρω από ένα σταυροδρόμι, που περιβάλλεται από βουνά από τη μία πλευρά και τη θάλασσα από την άλλη. Ο ένας δρόμος έξω από το χωριό οδηγεί πίσω στη Θεσσαλονίκη, ο άλλος στον ιερό για την ορθοδοξία τόπο του Αγίου Όρους, που φημίζεται για τους πολιτική εισόδου μόνο των ανδρών. Με την πρώτη ματιά, αυτό δε μοιαζει για την έδρα μιας εξέγερσης.

Ωστόσο, τα τελευταία τρία χρόνια Ιερισσός βρίσκεται στο κέντρο μιας ολοένα και πιο πικρής διαμάχης. Οι κάτοικοί της, μέχρι τώρα πιο εξοικειωμένοι με τη γεωργία ή την αλιεία ή τη λειτουργία ξενοδοχείων, καταδικάστηκαν από το υψηλότερο επίπεδο της κυβέρνησης ως ανατρεπτικοί και έχουν μάθει πώς να αντιμετωπίζουν τις συνέπειες των δακρυγόνων, πώς να κατασκευάζουν οδοφράγματα και πώς να δίνουν τις βασικές πρώτες βοήθειες. Στο σχολείο του χωριού, λέει η Χριστιανού, «Οι εκπαιδευτικοί λένε ότι τα σκίτσα των παιδιών έχουν αλλάξει. Τώρα είναι για τους γονείς τους που συλλαμβάνονται. “

Η αιτία της διαμάχης  είναι ο χρυσός που κρύβεται στο έδαφος κάτω από τις Σκουριές, ένα αρχαίο δάσος στο βουνό λίγο έξω από την Ιερισσό. Μικρής κλίμακας εξόρυξη γινόταν στην περιοχή από την εποχή του Αριστοτέλη, ο οποίος γεννήθηκε εδώ, κοντά στο χωριό Στάγειρα. Στη σύγχρονη εποχή, διάφορες εταιρείες έχουν λειτουργήσει παραχωρήσεις, αλλά τα σχέδιά τους για επέκταση κατέρρευσαν αφού συνάντησαν τοπική αντίδραση. Τώρα όμως οι Σκουριές είναι μία από τις πολλές θέσεις στη Χαλκιδική που προορίζονται για μια τεράστια επέκταση της εξόρυξης χρυσού, με την οποία θα εξορυχθούν περίπου 380 εκατομμύρια τόνοι μεταλλεύματος, που υπερβαίνουν κατά πολύ τα 33 εκατ. τόνους που έχουν εξορυχθεί κατά τις προηγούμενες δυο χιλιετίες. Οι πολέμιοι λένε ότι το έργο – ένα υπαίθριο όρυγμα, που θα υποστηρίζεται από χημικά εργοστάσια και εργοστάσια διανομής – θα καταστρέψει το περιβάλλον, και ότι οι θέσεις εργασίας που δημιουργούνται δεν θα αντικαταστήσουν αυτές που χάνονται και που εξαρτώνται από το έδαφος, τη θάλασσα ή τον τουρισμό. Η κυβέρνηση λέει ότι το σχέδιο πρέπει να προχωρήσει: η βαθιά οικονομική κρίση στην Ελλάδα δεν επιτρέπει καμία εναλλακτική λύση. Από το 2010, που οι υπουργοί ενέκριναν την επέκταση – αγνοώντας τα συμπεράσματα, λένε οι διαμαρτυρόμενοι, μιας έκθεσης περιβαλλοντικών επιπτώσεων – οι διαμαρτυρίες κατά των μεταλλείων έχουν εξελιχθεί σε ένα κίνημα χιλιάδων ανθρώπων.

O ΙΟΣ: Η «ταξική προδοσία» της Πάτι Χιρστ

ΛΕΣ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΧΘΕΣ

Πλουσιοκόριτσο που οι απαγωγείς τού άνοιξαν τα μάτια ή θύμα «κομμουνιστικής πλύσης εγκεφάλου»; Σε κάθε περίπτωση, το πρωτόγνωρο ταξίδι είχε ένα κοινότοπο τέλος

ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ:

Τάσος Κωστόπουλος, Αντα Ψαρρά, Δημήτρης Ψαρράς

Το εικοσάχρονο τέκνο μιας γνωστής μεγαλοαστικής οικογένειας ανακοινώνει δημόσια την προσχώρησή του στο αντάρτικο πόλης για να πολεμήσει μέχρι τέλους τον καπιταλισμό, τον φασισμό και τα όργανά τους. Τα ΜΜΕ ξεσαλώνουν, τρομοκρατώντας τον μέσο μικροαστό με το ερώτημα μήπως και το δικό του παιδί «παρασυρθεί» από την ένοπλη προπαγάνδα μιας καταχθόνιας συμμαχίας «εξτρεμιστών» και «ποινικών». Η αστυνομία εξαπολύει ανθρωποκυνηγητό για να καταστείλει με κάθε μέσο την «κοινωνική απειλή» που εκπροσωπούν μια χούφτα εξεγερμένοι νέοι της μεσαίας τάξης και ο άμεσος περίγυρός τους.

Τα παραπάνω δεν συνέβησαν στην Ελλάδα του 2013 αλλά στις ΗΠΑ του 1974, καθώς η πετρελαϊκή κρίση κλυδώνιζε τη βεβαιότητα μιας ανέφελης οικονομικής ευημερίας και τα πολύχρωμα ριζοσπαστικά κινήματα της δεκαετίας του ’60 υποχωρούσαν κάτω από τη διπλή πίεση της αστυνομικής καταστολής και της σταδιακής ανάδυσης ενός νέου, άκρως συντηρητικού μοντέλου κοινωνικής συναίνεσης. Το επαναστατημένο πλουσιόπαιδο ήταν η εικοσάχρονη φοιτήτρια Πατρίτσια (Πάτι) Χιρστ, κόρη του μεγιστάνα του Τύπου Ράντολφ Χιρστ, αρχικά θύμα απαγωγής κι εν συνεχεία «τρομοκράτισσα» μιας μικρής ακροαριστερής ομάδας του Σαν Φρανσίσκο με την ονομασία «Συμβιωτικός Απελευθερωτικός Στρατός» (SLA). Η περίπτωσή της αποτέλεσε το αρχέτυπο νεανικής «ταξικής προδοσίας», βάσει του οποίου μεσήλικες αστυνομικοί και δημοσιογράφοι διαμορφώνουν σήμερα στη χώρα μας το στερεότυπο του νέου «εσωτερικού εχθρού».

Στην πραγματικότητα, βέβαια, οι διαφορές ανάμεσα στην Καλιφόρνια του 1974 και τη μνημονιακή Ελλάδα των ημερών μας, ανάμεσα στην κόρη ενός μεγιστάνα των ΗΠΑ και τους εγχώριους ένοπλους αναρχικούς από το Χαλάνδρι ή -έστω- την Εκάλη είναι κάτι παραπάνω από χαώδεις. Οπως χαώδεις είναι οι διαφορές και σε όλα τα υπόλοιπα: από την προσωπική στάση του φιλικού και συγγενικού περιβάλλοντος μέχρι τις δημοκρατικές ευαισθησίες του ευρύτερου κοινωνικού και πολιτικού περίγυρου. Ας δούμε το πώς και το γιατί.

Από όμηρος, αντάρτισσα

Η υπόθεσή μας ξεκινά το βράδυ της 4ης Φεβρουαρίου 1974, με την απαγωγή της Πάτι Χιρστ από το φοιτητικό διαμέρισμά της στο Μπέρκλεϊ. Απαγωγείς, βάσει της μαρτυρίας του τότε αρραβωνιαστικού της κι ενός γείτονα, ήταν «δυο νέγροι και μια γυναίκα». Τρεις μέρες μετά ο Συμβιωτικός Απελευθερωτικός Στρατός ανάλαβε την ευθύνη με ανακοίνωσή του σε τοπικό ραδιοσταθμό.

Ο SLA ήταν μια οργάνωση νεοσύστατη αλλά όχι άγνωστη. Τρεις μήνες νωρίτερα (6.11.1973) είχε δολοφονήσει στο Οκλαντ τον μαύρο σχολικό επιθεωρητή Μάρκους Φόστερ, επειδή προσπαθούσε να εφαρμόσει ένα «αντιεγκληματικό» πρόγραμμα υποχρεωτικού εφοδιασμού των μαθητών με δελτία ταυτότητας, βάσει του οποίου οι «αποκλίνοντες» νέοι θα φακελώνονταν ήδη από τα σχολικά τους χρόνια. Μια σειρά από οργανώσεις του Οκλαντ είχαν εκδηλώσει δημόσια την αντίθεσή τους στο πρόγραμμα, η εν ψυχρώ δολοφονία του Φόστερ προκάλεσε όμως σοκ και καταδικάστηκε απερίφραστα όχι μόνο από τη μετριοπαθή Αριστερά αλλά και από το Κόμμα των Μαύρων Πανθήρων, από πολιτικούς κρατούμενους όπως η Αντζελα Ντέιβις, ακόμη κι από τους Weathermen, τη σημαντικότερη τότε οργάνωση ανταρτών πόλης στις ΗΠΑ.

Στις 10 Ιανουαρίου δυο μέλη του SLA συνελήφθησαν τυχαία, ενώ επέβαιναν ένοπλοι σε φορτηγάκι με προπαγανδιστικό υλικό της οργάνωσης σε 4 γλώσσες (αγγλικά, ισπανικά, κινέζικα και σουαχίλι). Ακολούθησε η ανακάλυψη γιάφκας σε κοντινή μονοκατοικία, με έντυπα και σημειώσεις που οι ένοικοι πρόλαβαν να κάψουν μόνο εν μέρει. Οπως διαπιστώνουμε από την υπηρεσιακή έκθεση που συντάχθηκε για την αμερικανική Βουλή δυο βδομάδες μετά την απαγωγή της Χιρστ, η σύνθεση του βασικού πυρήνα της οργάνωσης ήταν ήδη γνωστή στις αρχές, ενώ η λίστα των απλώς «υπόπτων» περιλάμβανε -απολύτως λανθασμένα- όλο σχεδόν το ριζοσπαστικό κίνημα της περιοχής.

Παρόλο που στα πομπώδη ανακοινωθέντα του ο SLA αυτοπαρουσιαζόταν ως το ένοπλο σκέλος μιας ολόκληρης «Ομοσπονδίας» από «μέλη διαφορετικών φυλών και σοσιαλιστικά πολιτικά κόμματα του καταπιεσμένου λαού των Φασιστικών ΗΠΑ», στην πραγματικότητα ο οργανωμένος πυρήνας του δεν ξεπέρασε συνολικά τα 15-20 άτομα. Εκτός από έναν ή δυο μαύρους δραπέτες, πρώην ποινικούς, που ριζοσπαστικοποιήθηκαν πολιτικά μέσα στη φυλακή, οι υπόλοιποι ήταν γόνοι λευκών μικροαστικών ή μεσοαστικών οικογενειών, με περιορισμένη συμμετοχή στα κινήματα της Νέας Αριστεράς –κυρίως στο «Venceremos», μια μαοϊκή οργάνωση επικεντρωμένη στην αλληλεγγύη προς τους φυλακισμένους.

Σύμφωνα μ” έναν αυτοκριτικό απολογισμό που συνέταξαν το 1976 τέσσερις από τους επιζήσαντες, το αρχικό σχέδιο του SLA προέβλεπε όντως τη σταδιακή ανάπτυξη ενός ομοσπονδιακού σχήματος, με τον προσεταιρισμό διαφόρων αυτόνομων ομάδων μέσω της «ένοπλης προπαγάνδας», το εσπευσμένο όμως πέρασμα του αρχικού πυρήνα σε βαθιά παρανομία τον απέκοψε πρόωρα από τον όποιο πολιτικό και κοινωνικό του περίγυρο. Τελικό αποτέλεσμα ήταν μια όλο και μεγαλύτερη εξάρτηση των φυγάδων από την εικόνα που καλλιεργούσαν για τον εαυτό τους μέσω των ΜΜΕ και η συνακόλουθη παγίδευσή τους στις απαιτήσεις αυτού του επικοινωνιακού πολεμικού παιχνιδιού.

Πρώτο αίτημα των απαγωγέων της Πάτι υπήρξε η μαζική διανομή τροφίμων από την οικογένεια Χιρστ στους φτωχούς της Καλιφόρνια (βλ. διπλανή στήλη). Η οικογένεια προσπάθησε να περιορίσει κατά το δυνατό την επιβάρυνσή της, καταβάλλοντας 2 εκατομμύρια δολάρια και υποσχόμενη άλλα 4 μετά την απελευθέρωση. Ενα δεύτερο αίτημα, για συνέντευξη Τύπου των δύο συλληφθέντων μελών της οργάνωσης, απορρίφθηκε από το FBI. Στα τέλη Μαρτίου ο SLA ανακοίνωσε έτσι την επικείμενη απελευθέρωση της εικοσάχρονης ομήρου, για να ακολουθήσει στις 3 Απριλίου η αποστολή μιας κασέτας με τη μεγάλη έκπληξη: την ανακοίνωση της ίδιας της Πάτι πως αποφάσισε να προσχωρήσει στον Συμβιωτικό Απελευθερωτικό Στρατό ως απλή αντάρτισσα με το ψευδώνυμο «Τάνια», προς τιμήν της σκοτωμένης συντρόφου του Τσε στη Βολιβία. Το ηχογραφημένο μήνυμα περιλάμβανε μια οξύτατη καταγγελία των γονιών (και του αρραβωνιαστικού) της από τη νεοφώτιστη επαναστάτρια και συνοδευόταν από μια έγχρωμη φωτογραφία της με το όπλο στο χέρι μπροστά στην επτακέφαλη κόμπρα που αποτελούσε το έμβλημα της οργάνωσης. «Η αιχμάλωτη είναι τώρα συντρόφισσα και μέλος του λαϊκού στρατού, οπλισμένη και ικανή να υπερασπιστεί τον εαυτό της», συμπλήρωνε στο δικό του μήνυμα ο «στρατάρχης Σίνκουε» του SLA, ένας 32χρονος μαύρος δραπέτης των φυλακών, ονόματι Γουίλιαμ Ντεφρίζ.

Ισπανία: ποινικοποιούνται τα ηλεκτρονικά μηνύματα!

Στην Ελλάδα, επί Καραμανλή του νεότερου, είχε ποινικοποιηθεί η κουκούλα.
Στην Ισπανία τώρα, η δεξιά κυβέρνηση ποινικοποιεί τα ηλεκτρονικά μηνύματα, που παροτρύνουν σε καταλήψεις χώρων και σε βίαιες συγκρούσεις. Από 4 ως 10 χρόνια φυλακή ο ένοχος, 2 χρόνια ο προπαγανδιστής.
Κι εκεί (στην  Ισπανία), κατηγορείται η αστυνομία ότι υποκινεί προβοκατόρικα ταραχές και σπασίματα στις διαδηλώσεις. Μάλιστα έχουν καταγραφεί περιστατικά στο  Youtube.
Επειδή λοιπόν πλησιάζει η 15^η Μαΐου ( η πρώτη επέτειος των «Αγανακτισμένων»), παίρνονται αυστηρά αστυνομικά μέτρα, για να μην υπάρχει έξαρση των ταραχών, δεδομένο ότι έχουν παρθεί αντιλαϊκές  αποφάσεις επί το εισοδημάτων, που ανεβάζουν την φτώχεια και την ανεργία ( συνημμένη φωτογραφία).
Όποιος λοιπόν καλεί εγρήγορση από το Facebook και το Twitter, μπαίνει πλέον στο στόχαστρο του νόμου.

ΣΑΙΝ ΖΥΣΤ ο αρχάγγελος της επανάστασης

"ΣΑΙΝ-ΖΥΣΤ ο αρχάγγελος της επανάστασης."


Έπεσε στα χέρια μου ένα εκπληκτικό βιβλίο, του ΡΑΛΦ ΚΟΝΓΚΟΟΥΡΝΤ από τις εκδόσεις ΗΡΙΔΑΝΟΣ. Ένα βιβλίο με τις περισπωμένες, τις δασείες κλπ. Μπορείτε να το προμηθευτήτε από τις εκδόσεις ΦΑΡΦΟΥΛΑ στην οδό Μαυρομιχάλη 18.
Το βιβλίο είναι σαν δονήσεις και εκρήξεις ηφαιστείου. Υπάρχει, ένας έντονος καλπασμός αισθήσεων, συναισθημάτων ορμής και αναμονής.
Πως θα ήταν διαφορετικά άλλωστε? Πως θα περιγραφόταν διαφορετικά" η σιδηρά χειρ" της Γαλλικής επαναστάσεως? Υπήρξε ο πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης ενάντια σε όλους τους εχθρούς της Γαλλικής επανάστασης. Ήταν το δεξί χέρι του Ροβεσπιέρου. Τον ακολούθησε στο πάνθεον των μεγάλων επαναστατών της ανθρωπότητας. Ήταν αυτός που ηγήθηκε, οργάνωσε πάλεψε με το σπαθί και το όπλο στις πρώτες γραμμές του τεράστιου πολεμικού μετώπου. Πάλεψε, δίκασε έκοψε κεφάλια στην γκιλοτίνα. Αγωνίστηκε με το επαναστατικό κόμμα των "Ορεινών Ιακωβίνων" αναδείχθηκε μέσα σε μια πενταετία, σαν ο δεύτερος απαραίτητος ηγέτης της επανάστασης.
Αυτό το βιβλίο, είναι απαραίτητο για κάθε νέο, παλαιό αγωνιστή του ανθρώπινου ιδεώδους Είναι απαραίτητο για αυτές τις στρατιές των ηρωικών αγωνιστών που δεν πείθονται για το κοινοβουλευτικό παζάρι. Που φλέγονται από την πυρκαγιά ενός άλλου κόσμου. Που ξέρουν ότι θα αψηφήσουν τον θάνατο εμπρός στο ΙΕΡΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ενός νέου ανθρωπινότερου κόσμου....
Ο Σαιντ Ζυστ ήταν μέλος της επιτροπής σωτηρίας, δηλαδή της επιτροπής που ανέλαβε το καθήκον να στεριώσει την δημοκρατία. Ηγέτης της τρομοκρατίας ενάντια στους εχθρούς της επανάστασης, υπερασπιστής των αδυνάτων και των καταπιεσμένων
Δεν δείλιασε όταν, "Η Δημοκρατία βρισκόταν σε πόλεμο με την Αυστρία, την Πρωσία, την Αγγλία, τις Κάτω-Χώρες, την Ισπανία, τη Σαρδηνία. ... Οι βασιλικοί και οι Γιρονδίνοι είχαν πιάσει τα όπλα. Πιότερο από τα δύο τρίτα της χώρας είχαν ανοιχτά επαναστατήσει Οι περισσότερες από τις μεγάλες πόλεις Λυών, Μασσαλία, Μπορντώ, Νίμ είχαν ξεσηκωθεί. Η Τουλών και ο στόλος της Μεσογείου είχαν παραδοθεί στην Αγγλία......"

Ήταν τότε που προκήρυξε...

"Τούτο που συνιστά τη Δημοκρατία, είναι η καταστροφή όλων αυτών που της αντιστέκονται Έχετε να τιμωρήσετε όχι μονάχα τους προδότες, αλλά ακόμα και τους αδιάφορους. Έχετε να τιμωρήσετε τον καθένα που είναι παθητικός μέσα στη Δημοκρατία και δεν κάνεις τίποτα για αυτήν."

"Η κυβέρνηση είναι ένας κόσμος από χαρτιά. Η μακρολογία της αλληλογραφίας και οι διαταγές της κυβέρνησης είναι δείγμα της νωθρότητα της. Είναι αδύνατο να κυβερνήσεις χωρίς λακωνισμό".

Αυτός ήταν ο ηγέτης του όπλου της Δημοκρατίας. Ένας άνθρωπος που τα έβαλε επικεφαλής των μαζών με όλους, φίλους και εχθρούς. ΝΙΚΗΣΕ αλλά δολοφονήθηκε μαζί με τον Ροβεσπιέρο. Οι νέες γενιές θα μάθουν από το βιβλίο αυτό ότι οι επαναστάσεις κερδίζονται από τους επαναστάτες και οι ΘΕΡΜΙΔΟΡΙΑΝΟΙ πάντα παραμονεύουν για να τις καταπνίξουν...

Η ροή του βιβλίου είναι ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ. Σαν να ζεις τις μαγικές στιγμές του επαναστατημένο Γαλλικού λαού....

ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΤΟ....


Σηκωθείτε παιδιά της Πατρίδας
Η μέρα της δόξας έφθασε
Ενάντια της τυραννίας μας
Το ματωμένο λάβαρο υψώθηκε
Ακούστε τον ήχο στα λιβάδια
Το ουρλιαχτό αυτών των φοβερών στρατιωτών
Έρχονται ανάμεσά μας
Να κόψουν τους λαιμούς των γιων και των συζύγων σας.

Στα όπλα πολίτες
Σχηματίστε τα τάγματά σας
Προελάστε, προελάστε
Αφήστε το μολυσμένο αίμα
Να ποτίσει τα αυλάκια στα χωράφια μας

Ιερή αγάπη για την Πατρίδα
Οδήγησε και στήριξε τα εκδικητικά μας όπλα.
Ελευθερία, λατρευτή Ελευθερία
Μπες στον αγώνα με τους υπερασπιστές σου
Κάτω από τις σημαίες μας, άσε τη νίκη
να σπεύσει σε σένα, ρωμαλέα δύναμη
Έτσι ώστε στο θάνατο οι εχθροί σου
Να δουν το θρίαμβό σου και τη δόξα μας.

Στα όπλα πολίτες
Σχηματίστε τα τάγματά σας
Προελάστε, προελάστε
Αφήστε το μολυσμένο αίμα
Να ποτίσει τα αυλάκια στα χωράφια μας
Από Λαμποργκίνι